่งดังชัดเจน กระบี่เหล็กหมุนกลับมา
หนานว่างหดนิ้วกลับ ยิ้มเล็กน้อยมิกล่าวอะไร
กระบี่เหล็กบินกลับมายังพื้นดินด้วยความเร็วที่เร็วกว่าเดิม จิ๋งจิ่วยื่นมือไปรับเอาไว้
ในตอนนี้เจี่ยนหรูอวิ๋นจึงได้สติขึ้นมา
สีหน้าเขาขาวซีด รู้ว่าหากมิเป็นเพราะอาจารย์อาหนานยื่นมือขัดขวางเอาไว้ ในเวลานี้ศีรษะของตัวเองคงจะหลุดออกจากบ่า ร่วงลงไปข้างล่างแล้ว
ในท้องฟ้ามีเสียงฮือฮาดังขึ้นมา
เหอจานและคนอื่นๆ ที่อยู่ในหุบเขาต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก
สายตาของจัวหรูซุ่ยที่กำลังจ้องมองดูจิ๋งจิ่วอยู่ตรงด้านหน้าต้นไม้ที่หักโค่นยิ่งดูแปลกประหลาด
……
……
หลังจากเสียงฮือฮาก็เป็นความเงียบสงัด
ภายในท้องฟ้ายามค่ำคืนไม่มีเสียงใดๆ
อยู่ห่างกันสิบกว่าลี้ แต่จะสังหารศิษย์ยอดเขาเหลี่ยงว่างในกระบี่เดียว นี่มันสภาวะระดับไหนกัน?
กระบี่นั้นของจิ๋งจิ่วดูเคลื่อนไหวได้ดั่งใจคิด เห็นได้ชัดว่ายังเหลือแรงอยู่ แสดงให้เห็นว่าสภาวะที่แท้จริงอาจจะอยู่เหนือขึ้นไปจากที่เขาแสดงออกมา
หรือตอนนี้เขาบรรลุไปสู่ขั้นคเนจรระดับกลางแล้ว? อยู่เหนือจัวหรูซุ่ย?
หากเป็นเช่นนั้นจริงๆ อย่างนั้นคำพูดของเจี่ยนหรูอวิ๋น ความคิดของเหอจาน และการคาดเดาของทุกคนก็จะกลายเป็นเรื่องตลก
หากในตอนแรกสุดจัวหรูซุ่ยอาศัยสภาวะที่สูงกว่าของตัวเองควบคุมกระบี่โจมตีจากระยะไกล เขาก็คงจะพ่ายแพ้อย่างหมดรูปยิ่งกว่านี้
หนานว่างมองไป๋หรูจิ้งพลางกล่าวหยอกล้อว่า “ตอนนี้เจ้ายังคิดจะไล่เขาออกจากสำนั
