เล็ก?
ทุกคนบนยอดเขาเสินม่อต่างอวดดีเช่นนี้หรือ!
กู้ชิงมิได้สนใจเขา เพียงแค่มองดูจัวหรูซุ่ยอย่างเงียบๆ
สายตายิ่งสงบ ยิ่งมีความกดดัน
ความหมายของเขาชัดเจนเป็นอย่างมาก หากเจ้าไม่กลัวแพ้ เช่นนั้นเจ้าก็ออกมาสู้กับอาจารย์ของข้าเสีย
หนังตาของจัวหรูซุ่ยยังคงตกอยู่ มิได้สนใจเขา
ไม่มีใครคิดว่าเขากลัวจิ๋งจิ่ว ถึงได้ไม่ยอมรับคำยั่วยุของกู้ชิง
สีหน้าเฉยชาของเขาทำให้คนรู้สึกว่าที่เขาไม่สนใจ เป็นเพราะว่าจิ๋งจิ่วอ่อนแอเกินไป จึงรู้สึกว่าข้อเสนอนี้มันช่างเหลวไหลยิ่งนัก
“เจ้าไม่ได้เข้าร่วมการทดสอบกระบี่ เช่นนั้นก็ถือว่าขาดคุณสมบัติไปแล้ว ไม่ว่าเจ้าจะเอาชนะจัวหรูซุ่ยได้หรือไม่ เจ้าก็ไม่สามารถเป็นตัวแทนชิงซานเข้าร่วมงานชุมนุมแสวงมรรคาครั้งนี้ได้”
เสียงของฟางจิ่งเทียนพลันดังขึ้น
กั้วหนานซานและศิษย์คนอื่นๆ โล่งใจ ในใจครุ่นคิดว่าอาจารย์อาฟางทำการตัดสินเช่นนี้ ก็เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดความต่อสู้กันเองภายในสำนักจนเกิดเป็นภาพที่ดูไม่ดี
แต่จิ๋งจิ่วกลับมิได้คิดเช่นนี้
ฟางจิ่งเทียนน่าจะไม่รู้ว่าเหตุใดเขาถึงอยากจะได้ยันต์เซียนวัฒนะ แต่ก็ไม่อยากให้เขาได้มีโอกาสนี้
ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ
จิ๋งจิ่วพลันหมุนตัวเดินออกจากกลุ่มคนไป
ทุกคนต่างรู้สึกตกใจ ในใจครุ่นคิดว่าหรือจะจากไปทั้งแบบนี้?
ไม่ว่าใครต่างก็คิดไม่ถึงเรื่องที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้
จิ๋งจิ่วเดินไปยังตำแหน่งที่เหล่าศิษย์สำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยยืนอยู่ ไปยืนอยู่
