อกาสปิดปากข้าก็ลองดู”
สายตาของกั้วตงสุขุมและน่ากลัว
นางไม่ได้มีคำพูดติดปากเหมือนอย่างศิษย์ของชิงซาน น้ำเสียงดูเฉยชา
แต่ในสามอันดับแรกของคนที่สังหารคนไปมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของแผ่นดินเฉาเทียนจะต้องมีชื่อของนางอยู่แน่ๆ ดังนั้นคำขู่ของนางจึงเป็นจริงและมีพลัง
จิ๋งจิ่วครุ่นคิด ก่อนจะเปลี่ยนความคิดที่คิดเอาไว้ในตอนแรก เอาไหมฟ้าพันอ้อมใบหน้าของนางขึ้นไป
ผ่านไปไม่นาน บนหาดทรายก็มีรังไหมขนาดใหญ่รังหนึ่งปรากฏขึ้นมา
ใบหน้าของกั้วตงโผล่ออกมาด้านนอก คล้ายกับทารกที่อยู่ในผ้าอ้อม
น่ารักเป็นอย่างมาก
จิ๋งจิ่วเอาไหมฟ้าพันกลับไปที่เอวของนาง มัดเป็นปมตรงนั้น จากนั้นเอาปลายด้านหนึ่งมัดไว้ที่ข้อมือของตน แล้วเรียกกระบี่เหล็กออกมา ก่อนจะลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก
ใบหน้าของเขาขาวซีดอีกครั้ง คิ้วสองข้างขมวด
เขาลากกั้วตงแล้วเดินเข้าไปในป่าที่อยู่ด้านหลังหาดทราย
พูดให้ถูกยิ่งกว่านั้น นี่มิใช่การเดิน หากแต่เป็นการไถลเท้าไปข้างหน้า
โชคดีที่ตำแหน่งการมัดเส้นไหมของเขาแม่นยำเป็นอย่างมาก รังไหมมีความสมดุล ไม่ส่งผลกระทบต่อการเดินเลยแม้แต่น้อย
พอตกเย็น ในที่สุดเขาก็เดินออกมาจากป่าแห่งนั้น
น่าจะประมาณสองสามลี้
จิ๋งจิ่วเคยชินกับความเจ็บระดับนี้แล้ว ไม่ขมวดคิ้วอีก เพียงแต่ยังไม่อาจเดินเร็วขึ้นได้
จิ๋งจิ่วเคยชินกับความเจ็บระดับนี้แล้ว ไม่ขมวดคิ้วอีก เพียงแต่ยังไม่อาจเดินเร็วขึ้นได้
ตัวเขาในเวลานี้กระทั่งขี่กระบี่ก็ยังทำไ
