งามเป็นอย่างมาก อีกทั้งยังน่ามหัศจรรย์
พระสนมหูกล่าวอย่างตกใจ “นี่คืออะไรเพคะ?”
ฮ่องเต้กล่าวว่า “นี่คือไข่หยกของจูเชวี่ย”
พระสนมหูตกตะลึงเป็นยิ่งนัก
จูเชวี่ยคือนกเทพชนิดหนึ่ง มันก็เหมือนกับมังกรชางหลงและกิเลนของสำนักจงโจว แล้วก็เหมือนกับหยวนกุยของสำนักชิงซาน ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ล้ำค่าที่สุดและเก่าแก่ที่สุด
นกจูเชวี่ยตัวสุดท้ายบนแผ่นดินเฉาเทียนตายไปในเพลิงสวรรค์เมื่อหมื่นปีที่แล้ว ใครจะไปคิดบ้างว่ามันจะทิ้งไข่เอาไว้ใบหนึ่ง
เมื่อคิดถึงว่าในไข่ใบนี้อาจจะมีนกจูเชวี่ยอยู่ พระสนมหูจึงตื่นเต้นขึ้นมาเป็นอย่างมาก ฝ่ามือสั่นเทิ้มขึ้นมาเบาๆ พร้อมทั้งรีบกล่าวว่า “ท่านให้ข้าทำไม รีบเอากลับไป”
ในขณะที่ร้อนใจ กระทั่งคำว่าฝ่าบาทนางก็มิได้ตะโกนออกมา หากแต่เรียกท่านท่านข้าข้าเหมือนอย่างเวลากลางคืน
ฮ่องเต้ยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมา กล่าวว่า “เจ้าให้ความอบอุ่นแก่มันแทนข้าพเจ้า ลองดูว่าเมื่อไรถึงจะทำให้มันออกมาได้”
พระสนมหูใจเย็นขึ้นเล็กน้อย ก่อนกล่าวอย่างโมโหว่า “หม่อมฉันเป็นจิ้งจอก กกไข่เป็นที่ไหนเพคะ”
……
……
ชั้นที่สองของคุกสะกดมาร มืดมิดราวน้ำหมึก ยากจะมองเห็นสิ่งใดๆ ได้ แต่สำหรับสิ่งมีชีวิตบางอย่างแล้ว ที่นี่กลับสว่างไสวไม่ต่างอะไรกับเวลากลางวัน
ชายชราที่เป็นร่างจำแลงของดวงจิตมังกรชางหลงลอยอยู่กลางอากาศ เสื้อผ้าพลิ้วไหว
เขามองดูจิ๋งจิ่วที่นอนอยู่บนพื้น ในดวงตาเผยให้เห็นถึงความดุร้ายและความสะใจ กล
