ักขององค์ชาย ท่าทีของสำนักจงโจวถือว่าชัดเจนอย่างมาก เรียกได้ว่าค่อนข้างแข็งกร้าว
เมื่อเทียบกันแล้ว ท่าทีของสำนักชิงซานที่เป็นผู้นำแห่งฝ่ายธรรมะอีกสำนักหนึ่งกลับดูอ่อนโยนไม่ชัดเจน กู้ชิงสอนจิ่งเหยามาสามปีแล้ว สำนักชิงซานไม่เคยส่งคนมาอีกเลย เหมยหลี่และหลินอู๋จือที่ควรจะเดินทางมาตามที่เล่าลือกัน จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ปรากฏตัว แสดงให้เห็นว่าความเห็นระหว่างยอดเขาทั้งเก้าของชิงซานนั้นมีความแตกต่างกันมาก
เมื่อได้ฟังคำบอกเล่าของบิดา ลู่หมิงนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนกล่าวถามว่า “เช่นนั้นอาจารย์เซียนจิ๋งจิ่วล่ะขอรับ?”
การสนับสนุนที่ชิงซานมีต่อจิ่งเหยาล้วนแต่มาจากจิ๋งจิ่ว แล้วก็มีเพียงเขาที่สามารถมีอิทธิพลต่อท่าทีของฝ่าบาทได้
หากเขายังไม่ปรากฏตัว สถานการณ์ก็จะยิ่งแย่ลงอย่างแน่นอน
เมื่อพูดถึงตรงนี้ ลู่กั๋วกงจึงได้สติขึ้นมา ก่อนจะกล่าวอย่างโมโหว่า “แล้วทำไมจู่ๆ เจ้าถึงกลับมาล่ะ?”
ลู่หมิงกล่าวอย่างน้อยใจเล็กน้อย “หรือว่าเขายังไม่ปรากฏตัว ข้าจะกลับมาบ้านไม่ได้ขอรับ?”
ลู่กั๋วกงกล่าวอย่างเป็นห่วง “เขาบอกว่าเร็วที่สุดสามปีถึงจะออกมาได้ วันนี้ครบสามปีพอดี หากจะมีเรื่องอะไรก็คงจะเกิดขึ้นภายในไม่กี่วันนี้”
ลู่หมิงคิดในใจว่าคงไม่เป็นเช่นนั้นกระมัง เร็วสุดสามปีจะออกมา หรือสามปีแล้วจะออกมาได้จริงๆ?
……
……
ถนนและตลาดที่อยู่ติดกับเรือนกั๋วกงมีการก่อสร้างต่อเติมมาโดยตลอดในช่วงสองปีมานี้
ต่อให้จิ๋งซางจะทำตัวเรียบง่
