ิวทัศน์ในฤดูใบไม้ผลิ ยกเว้นก็แต่ในวัด เพื่อที่จะได้ไม่รบกวนการบำเพ็ญเพียรของเหล่าสมณะ
อินซานเดินผ่านทางขึ้นเขาที่คุ้นเคยเส้นนั้นออกมาจากประตูด้านข้างของลานด้านหน้า มาถึงบนหน้าผาแห่งหนึ่งที่อยู่เหนือสวนผัก ก่อนจะหยุดมองลงไปเบื้องล่าง
ทิวทัศน์ในเวลานี้ไม่เหมือนกับทิวทัศน์ในฤดูหนาวที่เต็มไปด้วยสีขาวและสีดำ สวนผักในช่วงฤดูใบไม้ผลินั้นเป็นสีเขียวเหมือนสวนต้นหอม มีทั้งแตงมีทั้งผักมีทั้งผลไม้ มองแล้วทำให้คนมีความสุข
เห็นได้ชัดว่าพื้นดินในสวนผักและสวนผลไม้ถูกนำมาใช้ปลูกซ้ำหลายครั้งแล้ว ส่วนพวกวัชพืชก็ถูกถอนจนเกลี้ยง ไม่มีหลงเหลือแม้แต่นิดเดียว
ถ้าเข้าไปมองดูในระยะใกล้ ก็จะแทบจะมองไม่เห็นหนอนที่เป็นศัตรูพืชอยู่บนใบผักหรือบนผลไม้เลย
“ใช้กระบี่บินบุกเบิกที่นาขึ้นมาใหม่นั้นน่าสนใจอยู่เหมือนกัน แต่ไม่คิดหรือว่าการใช้กระบี่บินไปถางหญ้ามันยุ่งยากเกินไป? แล้วการใช้กระบี่บินไปฆ่าหนอนนี่ก็ยิ่ง….”
อินซานมองดูรายละเอียดเหล่านั้นในสวนผัก ก่อนคิดอย่างทอดถอนใจ หลิ่วสือซุ่ยมีฝีมือในการปลูกผักทีเดียว ความจริงแล้วเหมาะที่จะไปดูแลสมุนไพรและผลไม้เซียนบนยอดเขาซื่อเยวี่ยอย่างมาก
ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ จากรายละเอียดเหล่านี้ เขามั่นใจแล้วว่าหลิ่วสือซุ่ยได้ผ่านอุปสรรคด่านนั้นมาได้แล้ว การบำเพ็ญเพียรของเขาไม่มีอะไรเสียหาย ในทางกลับกัน มันกลับก้าวหน้าขึ้นด้วย
แสงอาทิตย์ยามเช้าค่อยๆ ร้อนแรงขึ้น มีเสียงเห่าของสุนัขดังม
