าแต่ไกล ภายในสวนผักมีเสียงเปิดประตู จากนั้นก็มีเสียงตักน้ำจากบ่อน้ำ ภายในห้องครัวมีควันลอยขึ้นมา
อินซานหมุนตัวเดินจากไป อาศัยเงามืดของหน้าผากลับไปถึงหน้าวัด เดินเข้าประตูด้านข้างไปยังลานด้านหน้า ผ่านทางเดินแคบๆ ทะลุผ่านโบสถ์เข้าไปในป่าเจดีย์ที่เงียบสงัด สุดท้ายในตอนที่กลับมายืนอยู่หน้าห้องภาวนาไป๋ซาน นอกจากใบสนที่ติดอยู่ตามปกเสื้อแล้ว ในมือเขายังมีม้วนคัมภีร์อยู่ม้วนหนึ่งด้วย ไม่รู้ว่าเขาไปเอามันมาจากไหนและเมื่อไร
เขาไม่ได้เดินเข้าไปด้านใน หากแต่ยืนอยู่ตรงลานด้านหน้า เปิดม้วนคัมภีร์เล่มนั้น
แสงอาทิตย์ยามเช้าชโลมท้องฟ้าจนเป็นสีแดง ตกกระทบลงมาบนม้วนคัมภีร์ ดูคล้ายโลหิต
ในม้วนคัมภีร์นี้คือข้อมูลที่เขียนขึ้นมาด้วยรหัสลับ เขียนถึงเรื่องใหญ่ที่เกิดขึ้นในโลกภายนอกในช่วงนี้
ข้อมูลเหล่านี้เป็นรายงานที่ปู้เหล่าหลินส่งมาให้เขา ถึงแม้จะไม่ครบถ้วนและรวดเร็วเหมือนอย่างเจวี่ยนเหลียนเหริน แต่กลับมีความแม่นยำที่มากกว่า
อินซานมิได้สนใจเรื่องที่กู้ชิงกลายเป็นอาจารย์ของจิ่งเหยา เรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องเล็ก สิ่งที่เขาสนใจก็คือจิ๋งจิ่วไปที่ไหน
เขารู้แต่แรกแล้วว่าจิ๋งจิ่วออกมาจากชิงซาน แต่จนกระทั่งถึงตอนนี้ปู้เหล่าหลินเพิ่งจะสืบได้ว่าจิ๋งจิ่วเดินทางไปยังเมืองเจาเกอ
จิ๋งจิ่วไปเมืองเจาเกอทำอะไร? เรื่องการสืบทอดราชบัลลังก์หรือ?
อินซานยืนอยู่ในแสงแดดยามเช้าครุ่นคิดอย่างเงียบๆ ทันใดนั้นพลันคิดถึงความเป็นไปได้
