ยในกระท่อมที่เรียบง่าย ในใจครุ่นคิดถึงปัญหานี้
เป็นเพราะเสียงวานรหรือว่าความเงียบ? แต่ไม่ว่าจะเป็นเพราะอะไร ก็ล้วนแต่ทำให้นางรู้สึกปลอดภัย
ความหวาดกลัวอย่างถึงขีดสุดที่นางมีต่อจิ๋งจิ่วก็เป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้นางรู้สึกปลอดภัย ราวกับว่าขอเพียงจิ๋งจิ่วอยู่บนยอดเขา เขาก็จะสามารถปกป้องทุกชีวิตที่อยู่บนยอดเขาได้ รวมไปถึงนางด้วย
“เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่? เจ้าเป็นเพียงปีศาจจิ้งจอกตัวหนึ่งเท่านั้น เทียบกับลิงเหล่านั้นไม่ได้ด้วยซ้ำ”
เสี่ยวเหอยิ้มเยาะตัวเอง ก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากกระท่อมไป
กู้ชิงรออยู่ด้านนอก เขารับเอาสัมภาระมาจากนาง จากนั้นกล่าวว่า “ประเดี๋ยวข้าไปส่งเจ้า”
……
……
ชิงซานมีทางที่เชื่อมต่อกับโลกภายนอกอยู่มากมาย แต่ส่วนใหญ่จะถูกข่ายพลังชิงซานปิดกั้นเอาไว้ เหลือเพียงประตูสำนักสี่ประตูเท่านั้น
เจ้าล่าเยวี่ย จิ๋งจิ่วและหลิ่วสือซุ่ยล้วนแต่เป็นศิษย์นอกสำนักของศาลาหนานซง ดังนั้นเวลายอดเขาเสินม่อจะออกไปข้างนอกจึงมักจะเดินออกไปจากที่นี่
เมืองที่อยู่ใกล้ศาลาหนานซงที่สุดก็คือเมืองอวิ๋นจี๋
ช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วง ป่าเขาค่อยๆ ถูกย้อมสี เมฆหมอกลอยล่องราวปุยนุ่น นี่คือช่วงเวลาที่เมืองอวิ๋นจี๋มีทิวทัศน์ที่งดงามที่สุด บนถนนเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยว เดินไปมาขวักไขว่
กู้ชิงพาเสี่ยวเหอมาส่งยังถนนของเมืองอวิ๋นจี๋ ตามปกติแล้ว ในเวลานี้เสี่ยวเหอควรจะเดินไปข้างหน้า จากนั้นหายตัวไปในฝูงคน
เสี่ยวเหอมิได้เดินจาก
