จากในถ้ำ
ขอเพียงอยู่บนยอดเขาเสินม่อก็จะสามารถเพลิดเพลินกับประโยชน์ของพลังวิญญาณเหล่านั้นได้ แต่แน่นอนว่ายิ่งอยู่ใกล้จิ๋งจิ่วก็ยิ่งดี
ไป๋กุ่ยคิดเช่นนี้
นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ขอเพียงจิ๋งจิ่วเริ่มทำสมาธิ ดูดซับพลังวิญญาณในฟ้าดิน ไป๋กุ่ยก็จะกระโดดขึ้นไปนอนฟุบอยู่บนศีรษะของเขา
จักจั่นเหมันต์ก็นอนฟุบอยู่บนหัวของมัน
ภาพนี้ดูแล้วช่างตลกขบขัน โชคดีที่ไม่มีใครมาเห็นเข้า
แมวตัวหนึ่งกับแมลงตัวหนึ่งมิได้หนักอะไรมากมาย จิ๋งจิ่วมิได้สนใจ
กลับกลายเป็นไป๋กุ่ยที่ไม่ค่อยพึงพอใจ มันมักจะรู้สึกว่าจิ๋งจิ่วเกียจคร้านเกินไป เวลาในการทำสมาธิแต่ละวันสั้นเกินไป
โชคดีที่นอกจากเรื่องนี้แล้ว มันยังพบข้อดีอีกอย่างหนึ่ง
พระอาทิตย์ของยอดเขาเสินม่อทั้งกลมทั้งใหญ่กว่าพระอาทิตย์ของยอดเขาปี้หู
แสงอาทิตย์ที่นี่ก็อบอุ่นกว่า รสชาติดีกว่า เวลาอาบแดดแล้วสบายมากกว่า
อืม ยังมีข้อดีอีกอย่างหนึ่ง
……
……
หลังเสร็จสิ้นการบำเพ็ญเพียรในวันหนึ่ง ไป๋กุ่ยกระโดดเข้าไปในอ้อมอกของเจ้าล่าเยวี่ย มันต้องการนอนหลับโดยให้นางกอดมันเอาไว้
หยวนฉวี่มองดูภาพเหตุการณ์นี้ ก่อนจะถามอย่างไม่เข้าใจว่า “ถึงแม้จะได้ยินมาว่าแมวชอบนอน แต่ปกติก็มักจะออกไปเดินเล่นในเวลากลางคืน แต่เหตุใดท่านผู้พิทักษ์กลับมิได้มีความคิดเช่นนี้เลย? หลังจากมาที่ยอดเขาเสินม่อก็ไม่เคยไปไหนเลย”
จิ๋งจิ่วคิดในใจต่อให้ชิงซานจะกว้างใหญ่แค่ไหน ทิวทัศน์งดงามแค่ไหน แต่ดูมาเป็นเวลาหลา
