่อมาได้
กล่าวคำพูดไร้สาระเช่นนี้ออกมาได้หน้าตาเฉย?
กู้ชิงเองก็จนปัญญา ในใจครุ่นคิดว่าถ้าไม่เป็นเพราะอาจารย์ไม่ได้พกของวิเศษระบุตำแหน่งติดตัวเอาไว้ ข้าจะตามเจ้ามาทำไม?
เซี่ยงหว่านซูส่งสายตาบอกเขาให้ตามตัวเองไปยังที่ที่ไกลออกไป ก่อนจะกล่าวเสียงเบาๆ ว่า “เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่?”
กู้ชิงกล่าว “เจ้าคิดจะทำอะไร ข้าก็ทำอย่างนั้น”
เซี่ยงหว่านซูกล่าว “ศพของพวกเขาไม่แน่ว่าจะอยู่ด้วยกัน หรือเจ้าลืมเรื่องหิมะถล่มที่ศิษย์พี่ลั่วเล่าให้ฟังในตอนสุดท้ายไปแล้ว? นั่นมันฝูงหนอนหิมะนะ!”
กู้ชิงกล่าว “เจ้าหมายความว่าพวกเขาต่างถูกหนอนหิมะกินไปแล้ว กระทั่งเส้นผมตอนนี้ก็ไม่มีทางหาเจอ?”
เซี่ยงหว่านซูรู้สึกกลุ้มใจ กล่าวว่า “อันนี้เจ้าเป็นคนพูดเอง”
กู้ชิงกล่าว “ในเมื่อของวิเศษระบุตำแหน่งของสำนักเจ้ายังใช้ได้ เช่นนั้นก็หมายความว่าหนอนหิมะไม่สามารถย่อยสลายทุกสิ่งได้”
เซี่ยงหว่านซูกล่าว “มิผิด ตราประทับหมื่นลี้อาจจะอยู่กับของวิเศษระบุตำแหน่ง”
กู้ชิงตบบ่าเขา พลางกล่าว “แล้วเจ้าเคยคิดบ้างหรือไม่ว่ากระบี่มิคำนึงของสำนักข้าก็อาจจะอยู่ตรงนั้นด้วย?”
เซี่ยงหว่านซูตกตะลึงเล็กน้อย กล่าวว่า “มีเหตุผล”
กู้ชิงมองท้องฟ้า กล่าวว่า “พักผ่อนก่อนเถอะ พรุ่งนี้ออกเดินทางด้วยกัน?”
เซี่ยงหว่านซูกล่าว “แบบนี้ก็ดี”
ด้วยบารมีของสำนักชิงซานและสำนักจงโจว ความจริงแล้วพวกเขาย่อมไม่ต้องกังวลว่าผู้บำเพ็ญพรตหนุ่มสาวที่เข้าร่วมการประลองวิถีพรตจะ
