งตัวเอง
กั้วหนานซานนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ กล่าวว่า “เหมือนจะได้ อีกทั้งไม่มีความเสี่ยงใดๆ ด้วย”
กู้หานเองก็รู้สึกว่าความคิดนี้ยอดเยี่ยมอย่างมาก เขากล่าวถามอย่างไม่เข้าใจว่า “ในเมื่อเจ้าคิดได้แล้ว เหตุใดก่อนหน้านี้ถึงไม่พูดกับถงเหยียน? เขากับลั่วไหวหนานเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องกัน ให้เขาเป็นคนไปบอกไม่สะดวกกว่าหรือ? อีกทั้งยังปลอดภัยกว่าด้วย”
หม่าหวาส่ายศีรษะ “ก็เพราะพวกเขาเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องกัน จึงไม่อาจให้ถงเหยียนเป็นคนไปบอกได้”
กู้หานเข้าใจทันที
ถงเหยียนกับลั่วไหวหนานนั้นเป็นตัวแทนศิษย์รุ่นเยาว์ของสำนักจงโจว ไม่ว่าความสัมพันธ์จะดีอย่างไร แต่ในอีกแง่หนึ่งพวกเขาก็เป็นคู่แข่งกัน
ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาก็ไม่ได้มีอาจารย์คนเดียวกันด้วย
สถานการณ์แบบนี้พวกเขาจำเป็นต้องหลีกเลี่ยง ห้ามทำเรื่องใดก็ตามที่อาจทำให้อีกฝ่ายเกิดความเคลือบแคลงสงสัย
ความสัมพันธ์แบบนี้ก็เหมือนเขากับน้องชายต่างมารดาที่อยู่บนยอดเขาเสินม่อ
ตอนนี้ภายในตระกูลให้การสนับสนุนกู้ชิงเป็นอย่างมาก แต่เขาก็ไม่มีทางไปทำอะไรเช่นกัน
เหล่านั้นมิใช่ส่วนสำคัญ สภาวะการบำเพ็ญเพียรและสถานะภายในสำนักต่างหากถึงจะเป็นความสัมพันธ์ที่แท้จริง
“เรื่องนี้อย่าบอกถงเหยียน” กั้วหนานซานกล่าว “ทางสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยกับวัดกั่วเฉิงก็ยังไม่ต้องบอก ข้าจะถามความเห็นของลั่วไหวหนานก่อน หากเขาเห็นด้วย เช่นนั้นก็เริ่มดำเนินตามแผนได้ จากนั้นแจ้งเจ้าเด็กนั่น”
……
……
ถงเ
