้แล้ว
จิ๋งจิ่วทราบเส้นทางและความเร็วในการเดินทางของแต่ละกลุ่ม เส้นทางที่เขาเลือกสามารถนำไปพบกับกลุ่มย่อยเหล่านี้ได้ในเวลาที่สั้นที่สุด
ไป๋เจ่าคำนวณดูแล้ว หากรออยู่ในหุบเขาแห่งนี้อีกครึ่งวัน นางก็จะได้เจอกับกลุ่มย่อยอีกสองกลุ่ม
สถานการณ์เหมือนกับก่อนหน้านี้ทุกอย่าง ในสองกลุ่มนี้ล้วนแต่มีลูกศิษย์ของชิงซานอยู่กลุ่มละคน
พระอาทิตย์เลยกึ่งกลางท้องฟ้าไปแล้ว ลมหนาวค่อยๆ รุนแรงขึ้น อุณหภูมิยิ่งลดต่ำลง
เสียงพูดคุยของเหล่าศิษย์หนุ่มสาวค่อยๆ เงียบลง พวกเขาเริ่มทำสมาธิ ต่อสู้กับอากาศอันหนาวเหน็บ ฟื้นฟูปราณก่อกำเนิด
แต่บรรยากาศภายในหุบเขากลับมิได้สงบลงเพราะความเงียบ หากแต่ยิ่งรู้สึกกดดันขึ้น ยิ่งรู้สึกกระวนกระวาย แม้แต่ลมหนาวก็มิอาจพัดพาบรรยากาศเหล่านี้ให้สลายไปได้
หลังผ่านไปครึ่งชั่วยาม กลุ่มผู้บำเพ็ญพรตกลุ่มหนึ่งมาถึงหุบเขา พวกเขาถูกรั้งตัวเอาไว้
ในตอนที่แสงอาทิตย์ห่างจากช่องแคบของหุบเขาอีกเพียงฝ่ามือเดียว กลุ่มผู้บำเพ็ญพรตกลุ่มสุดท้ายก็เดินทางมาถึงที่นี่
ในตอนที่มาถึงที่นี่ ภายในหุบเขามีกลุ่มผู้บำเพ็ญพรตทั้งหมดสิบกลุ่ม มีผู้บำเพ็ญพรตทั้งหมดสี่สิบห้าคน
ไป๋เจ่ามองดูจิ๋งจิ่ว
“ถ้าคนมาครบแล้ว เช่นนั้นก็พูดมาเถอะ อาศัยเพียงความอาวุโสของเจ้า คะแนนการประลอง ชื่อเสียง และชื่อเสียงของข้า ไม่มีทางที่จะทำให้พวกเขาหยุดรอต่อไปเรื่อยๆ แบบนี้ได้”
แล้วก็เป็นดั่งว่า การรอคอยอันยาวนานได้ทำให้ความอดทนของคนหนุ่มส
