ยบขึ้นไปบนบันไดหิน ไอพลังที่หลบซ่อนอยู่ในความมืดบนถนนเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย ก่อนจะกลับเป็นปกติอย่างรวดเร็ว
ประตูบ้านถูกเปิดออก ผู้ดูแลคนนั้นมองดูเขาด้วยสีหน้าที่ระมัดระวังและหวาดกลัว พลางกล่าวว่า “วันนี้ในบ้านมีเรื่อง..”
คำพูดยังมิทันกล่าวจบ เขามองเห็นใบหน้านั้น จึงคิดถึงข่าวลือที่มาจากทางเรือนอีกหลังหนึ่งเมื่อสามวันก่อน สีหน้าตกตะลึงเล็กน้อย จากนั้นจึงรีบเปิดทางเชิญจิ๋งจิ่วเข้ามา
ในบ้านตระกูลเจ้าเงียบสงัด เหล่าสาวใช้และคนใช้ผู้ชายน่าจะถูกสั่งให้อยู่แต่ในห้องของตน จึงมองไม่เห็นใคร แล้วก็ไม่ได้ยินเสียงหัวเราะเฮฮาเหมือนอย่างปกติด้วย
เมื่อมาถึงด้านนอกเรือนเล็กที่อยู่ด้านในสุด ผู้ดูแลคนนั้นถอยออกไป จิ๋งจิ่วเดินเข้าไป ก่อนจะมองเห็นชายรูปร่างอ้วนเตี้ยผู้หนึ่ง
ชายอ้วนเตี้ยสวมชุดสีทอง สองแสงระยิบระยับในช่วงเวลายามค่ำคืน
แต่แน่นอน ต่อให้เขาไม่สวมเสื้อชุดนี้ ตัวเขาก็ยังคงมีแสงสีทองเปล่งประกายออกมา เพราะไอพลังของเขาแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก อีกทั้งยังสว่างไสว
จิ๋งจิ่วทราบว่าคนผู้นี้คือราชองครักษ์จินแห่งวังหลวง สองครั้งก่อนมิได้เห็นเขาอยู่ข้างกายฮ่องเต้ แต่เคยได้ยินฮ่องเต้ตรัสถึงเขา ว่ากันว่าจงรักภักดีต่อราชวงศ์เป็นอย่างมาก
ดูเหมือนสภาวะและความสามารถของราชองครักษ์จินจะไม่เลวจริงๆ
คืนนี้เขามาคอยคุ้มครองเจ้าล่าเยวี่ย เพราะฝ่าบาททรงต้องการแสดงออกว่าพระองค์ทรงให้ความสำคัญกับเรื่องนี้
แต่แน่นอน จิ๋งจิ่วรู
