รองไปชื่นชมดวงจันทร์ที่ห้องหนังสือตามคำเชื้อเชิญของอาจารย์หง ทันทีที่เขาเข้ าไปเขาก็ได้พบสตรีในชุดคลุมซึ่งนั่งตรงข้ามกับอาจารย์หง
องค์ชายรองตกใจ และโพล่งออกมาว่า “เจ้าไม่ใช่…เหตุใดเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่”
เวินซิ่วอี๋ลุกขึ้นทำความเคารพเงยหน้าขึ้นด้วยรอยยิ้มที่มีเสน่ห์แล้วเรียกอีกฝ่ายว่า “ท่านพี่”
“…”
เมื่อเผชิญหน้ากับองค์ชายรองที่ตกตะลึง อาจารย์หงก็ลูบเคราของเขา และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “แม่นางซิ่วอี๋เป็นสหายที่กระหม่อมพูดถึงพ่ะย่ะค่ะ” องค์ชายรองตกใจ
ครั้งก่อนที่เขาเข้าวังเขาเห็นสตรีผู้หนึ่งอยู่ข้างกายฮุ่ยเฟย ได้ยินว่าเป็นคุณหนูตระกูลเวิน เขาจึงพยักหน้ารับอย่างไม่คิดอะไร
ตระกูลเวินไม่มีผู้มีความสามารถจึงไร้อำนาจซึ่งเขาไม่ได้สนใจมันมากนัก จู่ๆ ก็มีน้องสาวเพิ่มขึ้นมาเขาก็ไม่ได้รู้สึกถึงความผิดปกติ
“เจ้า…” เขาตกใจจนพูดไม่ออก
อาจารย์หง และเวินซิ่วอี๋มองหน้ากัน และอธิบายให้เขาฟังด้วยรอยยิ้มว่า
“องค์ชายโปรดยกโทษให้กระหม่อมด้วย เมื่อเดือนก่อนแม่นางซิ่วอี๋ยืมนามตระกูลเวินเข้าวังเพื่อไปอยู่ข้างกายฮุ่ยเฟยที่ท่านสามารถออกจากจวนครั้งก่อนได้ ซิ่วอี
