ให้เป็นของเขา และเขาคือผู้ที่ได้รับเลือกจากสวรรค์!
ตอนนี้ออกไปที่ใดไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ทิวทัศน์ของตำหนักไท่หยวนนั้นดี ถึงเวลาพักฟื้นแล้ว! อีกทั้งยังได้ชมสถานการณ์อันน่าอับอายของไท่จื่อ แม้แต่ข้าวเขายังทานได้ไปหลายชามเลยทีเดียว
เจี่ยงเหวินเฟิงสืบสวนคดีนี้อย่างรวดเร็วห้าวันต่อมาก็มีทหารพาพวกเขาออกไป
ซิ่นอ๋องอารมณ์ดีเขาคุยกับทหารอย่างสนิทสนมว่า “นายพลตัน เสด็จพ่อต้องการพบพวกเราหรือ เรื่องนี้ได้รับการสืบค้นเรียบร้อยแล้วใช่หรือไม่”
หัวหน้าทหารอารักขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “กระหม่อมเพียงได้รับคำสั่ง ท่านอ๋องไปถึงก็จะทราบเองพ่ะย่ะค่ะ”
ซิ่นอ๋องไม่โกรธเขาพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม ไม่นานหลังจากนั้นทั้งสองถูกพาไปที่ท้องพระโรง ซิ่นอ๋องเงยหน้าขึ้นในใจเขาแทบกลั้นยิ้มไม่ไหว
ในท้องพระโรงมีจำนวนคนไม่มากนัก แต่ทุกคนมีสถานะที่ไม่ธรรมดา
ฮ่องเต้นั่งตัวตรงขนาบข้างด้วยเจี่ยงเหวินเฟิง และผู้อาวุโสในราชสำนักทั้งเจ็ดท่าน โส่วเซี่ยงหลู่เซียงได้รับที่นั่งตำแหน่งตรงข้ามเขามีที่นั่งหนึ่ง ซิ่นอ๋องเหลือบมองก็พบว่าเป็นฝูอ๋องเจียงฮุ่ย
ฝูอ๋องไม่ใช่สายเลือดของไท่จู่ แต่เป็นทายาทของพี่ชายร่วมเทียดของเขา
เชื้อพระวงศ์ตระกูลเจียงนั้นหา
