ผู้ที่ลุ่มหลงในเสน่หาถูกสตรีผู้หนึ่งทำให้กลายเป็นคนที่มีจิตใจเคลิบเคลิ้มหลงใหล ก่อนหน้านี้หยางชูประสบความสำเร็จอย่างมากในซีเป่ย และเป็นที่พูดถึงกันในหมู่ประชาชน หากไม่มีเรื่องอื่นดึงความสนใจ เกรงว่าคงคุยเรื่องนี้กันต่อไปสักพัก
แต่ตอนนี้เมื่อพวกเขานึกถึงเยวี่ยอ๋องคนใหม่ที่ได้รับแต่งตั้ง สิ่งแรกที่ผู้คนนึกถึงคือการจับป้ายหงส์เลือกพระชายา จากนั้นก็เป็นเรื่องที่เขาถูกเนรเทศออกจากเมืองหลวง และการสร้างผลงานจึงได้กลับเมืองหลวงอีกครั้ง
หยางชูมีความสุขมากที่ได้เล่นบทนี้จะได้ไม่ต้องถูกพวกจิตใจคับแคบนึกถึงบ่อยนัก
เมื่อเข้าไปในห้องและไม่มีผู้ใดอยู่ที่นี่แล้วหยางชูก็อุ้มนางขึ้นกดนางกับประตูและเริ่มจูบ พวกเขาไม่ได้ใกล้ชิดกันมานานมากนับตั้งแต่กลับมาที่เมืองหลวง ขนาดพบหน้ากันยังต้องแอบเลยจึงไม่มีทางทำเรื่องเช่นนี้ที่บ้านของหนิงซิวได้หรอก
หมิงเวยผลักเขาออก “มีเรื่องสำคัญ…”
“ข้าส่งคนไปตามศิษย์พี่แล้วยังพอมีเวลา” เขาพูดเสียงพึมพำ และโน้มตัวเข้ามาหา
หมิงเวยคิดเมื่อครู่เขาต่อสู้กับบุรุษชุดครามซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ดุเดือด อารมณ์ของมนุษย์เป็นเรื่องธรรมดา ตอนนี้เดาว่าเขาคงทนไม่ไหวแล้วจึงปล่อยให้เขาทำตามอำเ
