ภอใจ
…………
อาหว่านนั่งอยู่ที่ประตูเรือนบนทางเดินพลางมองลอดเข้าไปเป็นระยะๆ
อาสวนเห็นก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “เป็นสตรีเอาแต่จ้องพวกเขาที่อยู่ในห้องทำไมกัน”
เดิมทีอาหว่านเต็มไปด้วยความสงสัยเมื่อเขาโน้มเข้ามาจึงถือโอกาสดึงเข้ามาคุย “มีเรื่องหนึ่ง ท่านไม่คิดว่ามันแปลกหรือ”
“เรื่องอะไร”
“พวกเขาสองคนก็…กันมานานแล้ว เหตุใดถึงไม่มีการเคลื่อนไหวอะไรเลย”
“การเคลื่อนไหวอะไร” อาสวนสับสน
“ข้าหมายถึง…” อาหว่านเหลือบมองที่ท้องของเขา
อาสวนเข้าใจจึงพูดออกไปด้วยความไม่พอใจ “มองท้องข้าทำไมกัน ข้าไม่สามารถให้กำเนิดทารกได้หรอก”
“ไม่ต้องลงรายละเอียดพวกนั้น!” อาหว่านพูด “เจ้าไม่คิดว่ามันแปลกหรือ ข้าไม่เคยเห็นนางดื่มยาเลยนะ!”
“นางดื่มยาจำเป็นต้องให้เจ้ารู้ด้วยหรือ”
“ขอร้องเถอะ ที่เกาถางข้าดูแลทุกเรื่องทุกอย่างในป้อม หากนางต้องการดื่มยาจะปิดบังข้าได้หรือ”
อาสวนคิดตามก็เห็นว่าจริงอย่างที่นางพูด “หรือนางอาจใช้วิธีอื่น” เขาพูดอย่างคลุมเครือ “หากไม่ต้องการเด็กก็ไม่ได้มีแค่ดื่มยาวิธีเดียวนี่”
อาหว่านส่ายหน้า “ข้าหาข้อมูลถามคนก็แล้ว แต่วิธีการเหล่านั้นไม่ปลอดภัย ยิ่งกว่านั้นอายุอย่างท่านอ๋องตามหลักเหตุผลแล้วยากที่จะ
