ควบคุมได้ เจ้ากับท่านอ๋องอายุพอๆกัน เจ้าลองนึกดูสิ”
อาสวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งทันใดนั้นก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ “เหตุใดข้าต้องมาคุยเรื่องนี้กับเจ้าด้วยไม่ใช่แค่เรื่องในห้องของท่านอ๋องแล้วยังถามข้า…เจ้าไม่รู้สึกอายบ้างหรือ”
อาหว่านพูดอย่างตรงไปตรงมา “ข้ากำลังพูดในมุมมองของแพทย์มีอะไรต้องอายด้วย”
“…”
“อย่างไรก็ตามมันก็แปลกเกินไปข้าตรวจชีพจรนางก็ไม่มีปัญหาอะไร เป็นไปได้หรือไม่ที่ข้าไม่สังเกตเห็น อืม…คงต้องหาโอกาสหน้า…”
อาหว่านตกอยู่ในสถานการณ์พูดกับตัวเอง
อาสวนเหงื่อแตก “เหตุใดเจ้าถึงอยากรู้เรื่องนี้กัน ตอนนี้พวกเขายังไม่แต่งงานกัน หากเกิดเรื่องนั้นจริงจะไม่แย่เอาหรือ ถึงตอนนั้นชื่อเสียงของแม่นางหมิงจะเสียหายชื่อเสียงของท่านอ๋องจะมัวหมอง”
“ไอหยา ข้านึกออกแล้ว!”
ตอนแรกอาหว่านหวังเพียงว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับพวกเขาเพื่อไม่ให้คุณชายอยู่แบบไร้เกียรติเช่นนี้ไปตลอด แต่เมื่อนางยิ่งสำรวจก็ยิ่งอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น
ไม่มีเหตุผล! ชายหญิงที่อยู่ในวัยอันสมควรที่เปี่ยมไปด้วยกำลังวังชา นานเพียงนี้เหตุใดถึงไม่มีบุตรกัน เรื่องคุมกำเนิดไม่มีอะไรที่แน่นอนเพียงนั้นนี่มันช่างท้าทายทักษะการแพทย์ของนางยิ่ง!
ไม่ได้! นา