ไม่ได้มีแค่เหล่าสนมเท่านั้น แต่ยังมีฮ่องเต้และเหล่าองค์ชาย พวกนางตื่นเต้นและพยายามแสดงออกอย่างเต็มที่
แม้จะจับไม่ได้ป้ายหงส์ แต่ถ้าหากทำให้สนมจำตนได้ไม่แน่ว่าอาจมีเรื่องอื่นเกิดขึ้น
เผยกุ้ยเฟยพูดจบก็ถามฮ่องเต้ “ฝ่าบาท เริ่มเลยดีหรือไม่เพคะ”
ฮ่องเต้พยักหน้า “ท่านราชครู”
“พ่ะย่ะค่ะ” เสวียนเฟยซึ่งยืนอยู่ข้างรูปปั้นปี้เซี่ยหยวนจวินก้าวไปข้างหน้าและพูดว่า “คุณหนูทั้งหลาย พวกท่านคือคนที่จับได้ป้ายอันดับที่หนึ่งจากเก้าสิบเก้าป้ายทั้งหมด ทุกท่านล้วนเป็นผู้มีวาสนา ป้ายหงส์มีเพียงหนึ่งเดียวผู้ใดจับได้ก่อนเป็นของผู้นั้น ตอนนี้ทั้งสิบสามท่านเข้าไปในห้องโถงพร้อมกันขั้นตอนหลังจากนี้ส่งผลต่อความยุติธรรมดังนั้นกระหม่อมคิดว่าควรให้จับพร้อมกันพ่ะย่ะค่ะ”
เสียงของฮ่องเต้ดังออกมาจากฉากกั้น “ท่านราชครู จับพร้อมกันอย่างไรหรือ”
เสวียนเฟยหันหลังทำความเคารพและตอบว่า “กล่องเซียมซีอยู่ที่นี่ คุณหนูแต่ละท่านจะเลือกเพียงหนึ่งป้ายจากนั้นจะให้เปิดป้ายพร้อมกัน ไม่มีผู้ใดเปิดก่อนหลังพ่ะย่ะค่ะ”
ฮ่องเต้คิดตาม “ยุติธรรมดี”
เผยกุ้ยเฟยถาม “เลือกหนึ่งจากร้อยแล้วหากยังไม่มีผู้ใดจับได้เล่า”
“จากที่ฝ่าบาทและกุ้ยเฟยกล่าวมาหมายถึงวาสนาไม่เพียงพอ สามารถทำการคัดเลือกใหม่ได้พ่ะย่ะค่ะ”
ได้ยินเขาพูดเช่นนั้นเหล่าคุณหนูก็รู้สึกประหม่าหากจับอีกรอบไม่ได้หมายความว่าตนไม่ถูกเลือกหรอกหรือ
ข้างในเงียบไปครู่หนึ่ง และได้ยินเสียงเผยกุ้ยเฟยเอ
