งที่ขาดไม่ได้มากที่สุดในสนามรบคือคนตายการต่อสู้ดำเนินไปตลอดทั้งวัน และมีศพนอนอยู่รอบๆ
เนื่องจากทหารม้าเบาจู่โจมศัตรูที่อยู่ห่างไกลเส้นทางถูกตัดขาดก่อนที่ประชาชนจะตามมาตอนนี้ไม่มีผู้ใดทำความสะอาดสนามรบแล้ว และศพดูเหมือนจะมีมากขึ้นไปอีก ผู้ต้องสงสัยล้มลงไปได้ไม่นานก็มีควันลอยออกมา และเข้าไปในซากศพอื่นที่ค่อนข้างสมบูรณ์
ในไม่ช้าศพก็ลุกขึ้นยืนโซเซและวิ่งต่อไป เมื่อศพนี้ล้มลงด้วยก็ถูกแทนที่ด้วยศพอื่น ในตอนที่หมิงเวยรับรู้อีกฝ่ายก็เปลี่ยนไปหลายคนแล้ว นางเพ่งสมาธิมองหาพวกเขาทีละคน
“เจอแล้ว!” หลังจากพบหนึ่งในนั้นนางกับหนิงซิวก็พุ่งเข้าไปอีกครั้ง
ดูเหมือนคนผู้นั้นจะรู้ตัวจึงตายอย่างรวดเร็วแล้วปีนขึ้นมาอีกครั้ง การเปลี่ยนศพบ่อยครั้งทำให้หมิงเวยติดตามได้ยาก
หนิงซิวถามด้วยความประหลาดใจ “ถ้าพวกเขาเป็นเช่นนี้พวกเราจะไม่สามารถฆ่าได้ใช่หรือไม่”
“ไม่เจ้าค่ะ” หมิงเวยดึงหน้าไม้เล็กๆ ออกจากแขนเสื้อแล้วเล็งไปที่คนผู้นั้น
“พวกเขาไม่ได้เลือกซากศพที่ไร้หัว หรือก็คือ แค่ตัดหัวพวกเขาออกก็ใช้ได้แล้ว”
สิ้นเสียงลูกศรหน้าไม้ก็พุ่งออกมา ‘สวบ’ แรงอันมหาศาลยิงเข้าจากด้านหลังศีรษะของชายผู้นั้น จากนั้นหัวของอีกฝ่ายก็ระเบิดแล้วร่างนั้นก็ล้มลงนอนตายบนพื้น
หมิงเวยรออยู่ครู่หนึ่งเมื่อสัมผัสได้ว่าไม่มีการเปลี่ยนร่างจึงพูดขึ้น “ใช้ได้ พวกเราหาศพอื่นต่อ”
“ได้” เนื่องจากอีกฝ่ายไม่ใช่มนุษย์พลังคลื่นเสียงจึงไม่มีประโยชน์
หนิง
