่มีพรรคพวกเป็นของตนเองซึ่งเทียบไม่ได้กับพี่ชายทั้งสามคนของเขา
หลังจากนั้นไท่จื่อสิ้นพระชนม์ระหว่างทางกลับเมืองหลวงทำให้ฮ่องเต้ไท่จู่กริ้วหนักจนมีการสืบสวนอย่างละเอียด องค์ชายทั้งสองได้ทำลายหลักฐานเรื่องนี้ออกไปแล้ว แต่ไม่รู้ว่าเหตุใดฮ่องเต้ถึงได้พบเบาะแสเร็วเช่นนั้น…”
“เรื่องราวหลังจากนั้นพวกท่านก็รู้อยู่แล้ว องค์ชายทั้งสอง องค์หนึ่งถูกแขวนคอตาย อีกคนเสียชีวิตระหว่างลี้ภัย จึงเหลือโอรสเพียงองค์เดียวซึ่งเขาได้สืบทอดบัลลังก์ได้อย่างราบรื่นได้เป็นใหญ่ในใต้หล้า ฮ่าๆๆ พวกเราเพิ่งมาเข้าใจในภายหลังว่าการที่ฮ่องเต้พบเบาะแสเร็วเช่นนั้นเป็นเรื่องผิดปกติ
เป็นเพราะจ้าวอ๋องเป็นคนบอกความลับนั้นเขารู้เรื่องนี้นานแล้ว แต่ไม่คิดเตือนไท่จื่อ เขาซ่อนตัวอยู่ในความมืดมองดูพี่ชายทั้งสามต่อสู้กันอย่างเย็นชา ส่วนตนเองก็เก็บหลักฐานเงียบๆ และเมื่อในช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดเขาก็นำเรื่องนี้ออกมา และฆ่าพวกเขาทั้งหมด! ไม่ควรประมาทจริงๆ! ทุกคนต่างบอกว่าจ้าวอ๋องเป็นคนจิตใจดีมีเมตตา ผู้ใดจะคิดว่าเขาจะจัดการได้อย่างสวยงามเช่นนี้ หากองค์ชายทั้งสามให้ความสนใจมากกว่านี้บางทีต้าฉีในตอนนี้อาจไม่เป็นเช่นนี้ก็ได้…”
คำพูดเหล่านี้ทำให้ทุกคนตกใจ จงซู่ขมวดคิ้ว และไม่ได้พูดเป็นเวลานาน
หยางชูก้มหน้ามองบุรุษชุดดำด้วยสีหน้าไม่บ่งบอกอารมณ์
จงรุ่ยอดไม่ได้ที่จะมองไปที่บิดาของตน “ท่านพ่อ”
จงซู่ส่ายหัว พวกเขาไม่ควรรับรู้เรื่องนี้ แต่ต