ร ต่อให้ฆ่าเถียนปอกวงไม่ได้ก็อาจจะทำให้เขาบาดเจ็บสาหัส ยิ่งไปกว่านั้นมีชื่อของพรรคท่องกระบี่อยู่ ต่อให้เป็นเถียนปอกวงก็คงไม่กล้าลงมือฆ่า
ไหนเลยจะรู้ว่าในตอนที่เถียนปอกวงฆ่าศิษย์น้องจะทำราวกับฆ่าหมูฆ่าหมาอย่างไรอย่างนั้น ดาบผ่าฟืนถูกยกขึ้นตวัดฟัน ร่างกายของศิษย์น้องของตนถูกผ่าเป็นสองท่อนเลือด สดๆ พุ่งออกมา น่าอนาจจนทนมองไม่ได้ ตอนตายไม่มีโอกาสแม้จะร้อง ทำให้เขาสั่นสะท้านจริงๆ
“แก…แก…” ลูกศิษย์ของพรรคท่องกระบี่ที่เหลือคนนั้นถูกคำพูดของเถียนปอกวงทำเอากล่าวคำใดไม่ออก หน้าแดงไปหมด แต่ก็ไม่กล้าพุ่งเข้าไป และไม่รู้ว่าจะพูดอะไรตอบโต้ดี!
“หึ ฉันเถียนปอกวง ชั่วชีวิตนี้สิ่งที่เกลียดที่สุดก็คือคนขี้ขลาดอย่างพวกแก โดยเฉพาะพวกไอ้แก่ที่มีชื่อเสียงโด่งดัง คิดว่าตัวเองอายุมากจนทำตัวเหมือนเป็นผู้อาวุโส ความจริงก็เป็นแค่คนไร้อย่างอายกลุ่มหนึ่ง เมื่อกี้แกถามฉันแบบนี้ น้ำเสียงแบบนั้นไม่ใช่ว่าต้องการกู้ชื่อให้อาจารย์ของแกรึไง? งั้นทำไมแกไม่มาฆ่าฉันอีกล่ะ? ในเมื่อกลัวตายก็อย่ามาเห่าต่อหน้าฉันอีก!” เถียนปอกวงถุยน้ำลายลงพื้นแล้วก่นด่าอย่างหยาบคาย
เย่เทียนเฉินและตงฟางเมิ่งรู้สึกร้องไห้ไม่ออกหัวเราะไม่ได้จริงๆ นิสัยของเถียนปอกวงคนนี้จะเปิดเผยเกินไปแล้ว ตอนด่ายังด่าได้ตรงไปตรงมาขนาดนี้ ทำให้ลูกศิษย์ของพรรคท่องกระบี่คนนั้นพูดอะไรไม่ออก โกรธจนแทบกระอักเลือด เรียกได้ว่าคำพูดของเถียนปอกวงโจมตีลงบนบาดแผลของเขาอย่า
