ไปนะ ห้ามทุบ!”
ฝนหินกระทบตัวคนทั้งสี่จนหน้าช้ำและบวมเป่ง
เสียง ‘ฟึ่บ’ ดังขึ้น แล้วทันใดนั้นตาข่ายใหญ่ที่เดิมทีแข็งแกร่งได้ขาดออกเป็นสองส่วน ดวงตาระเบิดสีแดงก่ำ สายตาของโจรทั้งสี่จับจ้องตรงไปที่เด็ก ๆ
“เขาใช้มีดตัดตาข่ายใหญ่ แย่แล้ว ทุกคนรีบวิ่งเร็ว!” ดวงตาที่เฉียบแหลมของเด็กน้อยหน้ากลมเห็นสายตาที่ชั่วร้ายของโจรปล้นสุสาน กับมีดเล่มเล็กที่มีแสงเย็นวาวในมือ
หลังจากเขาร้องตะโกนเสียงดัง พวกเด็ก ๆ ต่างก็ตกใจกลัวจนวิ่งหนีกระเจิดกระเจิงราวกับฝูงนกที่ตื่นตระหนก
การเผชิญหน้ากับวิธีแปลกประหลาดของเฝ่ยไป๋ลู่ อาจทำให้พวกเขาหวาดกลัวอยู่บ้าง
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับเด็กเล็ก ๆ ที่อ่อนแอไร้เรี่ยวแรงไม่กี่คน…
โอกาสที่จะแก้แค้นหมู่บ้านเสี่ยวเหวินมาถึงแล้ว!
โจรปล้นสุสานรู้สึกตื่นเต้นถึงขีดสุด เขากวัดแกว่งมีดแทงไปยังเด็กน้อยที่วิ่งรั้งท้าย
เด็กน้อยหน้ากลมหน้าซีดเผือด ใครบางคนถลาเข้าไป ปกป้องเด็กน้อยไว้ใต้ร่างเขา
เด็กน้อยหลับตาปี๋ รอให้ความเจ็บปวดมาถึง
ทว่ามีดไม่ได้แทงเข้าไปในตัวเขา ทันใดนั้นเองโจรปล้นสุสานที่ดุร้ายก็ส่งเสียงกรีดร้องอย่างน่าสมเพชออกมา
เด็กน้อยหน้ากลมลืมตาขึ้นเงียบ ๆ แล้วก็เห็นว่ามือที่ถือมีดถูกตัดจนด้วน
มันเป็นฉากที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง แต่ดวงตาของเขากลับเบิกกว้าง ในดวงตามีแสงศักดิ์สิทธิ์ส่องแสงสว่าง “นี่จะต้องเป็นการปกป้องของเทพเจ้าภูเขา!”
โจรปล้นสุสานและคนทั้งสามสีหน้าหวาดกลัวและคุกเข่าข
