นเช่นนี้ด้วยมีสาเหตุมาจากนาง มีเพียงนางเท่านั้นที่จะรักษาข้าให้ห หายดีได้ แต่ท่านเป็นถึงเซ่อเจิ้งอ๋อง จะไปก้มหัวให้นางได้อย่างไร ก่อนหน้านี้เป็นข้าเองที่คิดการไม่รอบคอบ ข้าจะให้ท่านไปก้มหัวให้นางได้อย่างไร…เยี่ยน ท่านพูดมาเถิดว่าข้า าควรทำอย่างไร?”
เห็นนางร้องไห้ด้วยความสิ้นหวังเช่นนี้ ไม่ว่าผู้ใดก็อดที่จะใจอ่อนไม่ได้ แม้กระทั่งเซียวเยี่ยนซึ่งเป็นบุรุษเย็นชาก็ไม่อาจเป็นข้อยกเว้น เขาปวดใจยังแทบไม่ทัน จะไปกล่าวโทษสุ่ยฉ่า ายชิงได้อย่างไร
เซียวเยี่ยนโอบร่างของสุ่ยฉ่ายชิงเข้ามาในอ้อมกอดพูดปลอบโยนนาง “ฉ่ายชิง เจ้าวางใจ ข้าจะให้นางรักษาเจ้าให้หายดี”
สุ่ยฉ่ายชิงส่ายหน้า “ข้าไม่ต้องการให้ท่านลดตัวลงต่ำต้อยกว่านาง หากต้องมีคนก้มหัว ข้ายินดีที่จะให้คนผู้นั้นเป็นข้า เยี่ยน ให้ข้าไปพร้อมกับท่านเถิด นางโกรธข้า ข้าจะทำให้ นางคลายโทสะเอง…”
เนิ่นนานเซียวเยี่ยนจึงพูดเสียง
