งมีคนเดินผ่านมากระแทกนางครั้งหนึ่ง ร่างของนางโผไปข้างหน้าเล็กน้อย นางจึงได้สติกลับมาสู่ความเป็นจริง
ในความเป็นจริงบนถนนยังคงเต็มไปด้วยความครึกครื้น ถนนสายยาวมีโคมไฟแขวนอยู่เป็นแถว คล้ายคลึงตำหนักซวี่หยางที่สองข้างทางเต็มไปด้วยดอกไห่ถังที่กำลังบานสะพรั่ง ที่นี่ไม่มีมือสัง งหาร ไม่มีร่วมเป็นร่วมตาย และไม่มี…บุรุษชื่อเซียวเยี่ยนที่คอยปกป้องนางไว้ข้างหลัง
มีนางคนเดียวเท่านั้น
นางเก็บพุทราเชื่อมลงในถุงกระดาษสำหรับใส่ของกินเล่น พ่อค้าขายพุทราเชื่อมเดินห่างออกไปไกลโยชน์ ไม่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงเรียกลูกค้าของเขา
หลินชิงเวยก้มหน้าหัวเราะ นางช้อนตาขึ้นมา จูงม้าของตนมุ่งหน้าเดินต่อไป
กลับวังหลวงเวลานี้เป็นเวลาไม่เร็วไม่ช้า
เมื่อสิ้นสุดถนนอันคึกคัก เส้นทางมุ่งสู่วังหลวงเงียบสงบลงไม่น้อย สีสันของโคมไฟสองข้างทางไม่แดงสดเช่นเมื่อครู่ ผู้คนบนถนนมีไม่กี่คน
หลินชิงเวยยังไม่ทันขึ้นม้า คนบนถนนเหล่านั้นดูเหมือนพุ่งจากทุกทิศทางมาโอบล้อมนางเอาไว้ กระทั่งขวางทางไปของนาง
หลินชิงเวยช้อนตาขึ้นมอง เห็นบุรุษอันธพาลห้าหกคนขวางหน้าตน เสื้อผ้าบนร่างกายของพวกเขาล้วนเป็นผ้าเนื้อหยาบ ทั้งๆ ที่ยืนห่างจากพวกเขาสามถึงห้าก้าวแต่ยังคงได้กลิ่นอัน
