ดจะเหินกายขึ้นไปรับ ทว่ากลับเห็นเซียวอี้เคลื่อนไหวก่อนหน้าเขาหนึ่งก้าว เขาจึงสงบใจลงทว่ากลับถูกดาบของศัตรูแทงเข้าในร่างกาย โลหิตสดๆ ไหลย้อมอาภรณ์ชุ่มโชก
หลินชิงเวยเห็นเซียวเยี่ยนดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บ หัวใจของนางวูบโหวง ก่อนที่ร่างของนางจะตกลงสู่พื้นมีสายลมเย็นวูบหนึ่งพุ่งเข้ามา ก่อนหน้าที่เซียวอี้ยังรับตัวหลินชิงเวยไม่ได้ เขาใช้แส้ในมือตวัดร่างของหลินชิงเวยแล้วลากเข้ามาในอ้อมกอดของเขา
ภาพตรงหน้าของหลินชิงเวยตีลังกาหมุนกลับ ต่อมานางตกอยู่ในอ้อมกอดของคนผู้หนึ่ง เมื่อนางช้อนตาขึ้นก็ประสานเข้ากับดวงตาเปื้อนยิ้มของเซียวอี้
มือทั้งสองข้างของหลินชิงเวยโอบรอบลำคอของเซียวอี้ ขณะที่นางยิ้มตอบรอยยิ้มนั้นเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์เย้ายวน ดวงตาเป็นประกาย ฟันขาวสะอาดเป็นระเบียบ จับตาจับใจผู้คนยิ่งนัก เซียวอี้เห็นแล้วในใจร้องว่าระวัง
เวลานี้เองปลายเล็บของหลินชิงเวยข่วนลงบนท้ายทอยของเซียวอี้ นางข่วนจนเกิดบาดแผลเป็นทาง แล้วนำหนอนกู่วางบนปากแผลของเขา หนอนกู่ได้กลิ่นคาวเลือดจึงชอนไชเข้าในผิวเนื้อของเขาอย่างรวดเร็ว
เซียวอี้รับรู้ได้ในทันทีว่าท้ายทอยของเขาเย็นวาบและคันยุบยิบ เมื่อวางร่างของหลินชิงเ
