กลวดลายและกระดิ่งใบน้อย ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งตามจังหวะก้าวเดินที่ดังขึ้นทั่วบริเวณ
เขาเดินมุ่งหน้ามาเรื่อยๆ และหยุดลงเมื่อห่างจากเซียวเยี่ยนราวๆ สิบก้าว เป่าขลุ่ยในมือขลุ่ยอย่างต่อเนื่อง
ทันใดนั้นเสียงขลุ่ยเร่งเร้าเร็วขึ้น เสียงที่เกิดขึ้นรอบๆ ด้านหนาหูขึ้นเรื่อยๆ ราวกับระอุเดือดดาล ต่อมาสิ่งของที่มีลักษณะดำมะเมื่อมคลานเข้ามาจากทั้งสี่ทิศไม่ขาดสาย พวกมันครอบคลุมทุกพื้นที่ ต้นไม้ใบหญ้า
เซียวเยี่ยนจับจ้องสายตามองไป เห็นสิ่งที่คืบคลานเข้ามาจากทุกๆ ด้านนั้นเป็นแมงมุมสีดำ บนหลังของแมงมุมสีดำมีตราประทับสีแดงไม่สามัญ
แมงมุมสีดำเดินผ่านกลุ่มมือสังหารชาวอวิ๋นหนานอย่างรวดเร็ว และเมื่อพวกมันเดินผ่านผู้เป่าขลุ่ย พวกมันอ้อมผ่านเขาไป และตรงเข้ามาล้อมเซียวเยี่ยน
ยามนี้แมงมุมสีดำเกือบจะมาถึงตัวเซียวเยี่ยนแล้ว และเซียวเยี่ยนไร้หนทางที่จะถอย แม้กระทั่งบนต้นไม้ล้วนมีแมงมุมสีดำเกาะอยู่
ใบหน้าของผู้เป่าขลุ่ยปรากฏให้เห็นรอยยิ้มสาสมใจ ครานี้เซ่อเจิ้งอ๋องแห่งแคว้นต้าเซี่ยจะหนีเอาตัวรอดไปได้อย่างไร?!
ทันใดนั้นมีสายลมพัดมาวูบหนึ่ง พร้อมด้วยเสียงผิวปากยาวๆ ดังขึ้น ทำลายท่วงทำนองจากเสียงขลุ่ยของเขา ฝูงแมงมุมสีดำจึงเกิดความสับสนวุ่นวายในชั่วขณะ ผู้เป่าขลุ่ยมีสีหน้าเย็นชา เขาหรี่ตาลงพร้อมกับเคลื่อนไหวปลายนิ้วอย่างรวดเร็วพร้อมกับเร่งจังหวะในการเปล่าขลุ่ย
ทว่าเสียงผิวปากนั้นดังโอบล้อมภูเขาไม่หยุด ครั้งแล้วครั้งเล่า
