กว่าไร้ความรู้สึกให้กันเสียอีก ส่วนเหตุผลนั้นข้ายังไม่คิดที่จะบอกท่านในเวลานี้” หลินซีเหยียนพูดดักทางก่อนที่หลีเจี้ยนเฉินจะถามอะไร
ในวันต่อมานั้นเอง หลินซีเหยียนนั้นได้ออกไปซื้อของพร้อมกับสาวใช้ แต่เมื่อเดินไปจนไปถึงตรอกแคบ ๆ นางก็โชคร้ายพบกับมือสังหารชุดดำสองคนเข้า พวกมันพุ่งเข้าไปหาหลินซีเหยียนพร้อมกับมีดในมือโดยไม่รั้งรอ
เมื่อเห็นดังนั้น หลินซีเหยียนกับจิ่งชุนก็พากันวิ่งกระหืดกระหอบไปยังถนนที่มีคนอยู่พลุกพล่าน จากนั้นก็อาศัยผู้คนหลบหนีไปยังร้านน้ำชาแห่งหนึ่งอย่างหวุดหวิด
ในขณะที่พวกนางกำลังถอนหายใจด้วยความโล่งอกอยู่นั้น ชายชุดดำสองคนก็ตามมาจนพบพวกนางอีกครั้ง
หลินซีเหยียนรีบหยิบยาพิษออกมาจากกระเป๋าแล้วโปรยออกไป ทว่าเมื่อนางพบว่าอีกคนหนึ่งกำลังแอบเข้าใกล้จิ่งชุน พร้อมกับมีดที่กำลังจะเชือดเฉือนไปยังลำคอ
“จิ่งชุนระวัง!” หลินซีเหยียนตะโกนเตือนดังลั่น พลางคว้าเอามือของจิ่งชุนดึงเข้ามา ก่อนจะเอาตัวเองมากันนางไว้
เหตุการณ์นี้ทำเอาทุกคนในร้านน้ำชาตกใจ
คุณหนูเอาตัวเองบังมีดให้สาวใช้ นี่มันอะไรกันเนี่ย?
มีดแหลมคมเสียบเข้าอกหลินซีเหยียน จากนั้นนางก็สลบเหมือดคาที่ เมื่อเห็นนางนิ่งไ
