ปเช่นนั้นชายชุดดำสองคนก็รีบหนีไปท่ามกลางความชุลมุน
ด้วยความช่วยเหลือของคนใจดี หลินซีเหยียนจึงถูกนำตัวพาไปส่งโรงหมอหุยชุน แล้วหมอจงที่เห็นว่าเป็นหลินซีเหยียนก็รีบจัดแจงให้คนพานางไปไว้ด้านใน
เมื่อลับสายตาของทุกคนไปแล้ว เจียงหวายเย่ก็เดินมาหาหลินซีเหยียนพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะกระซิบกับหญิงสาวว่า “เสี่ยวเหยียนเอ๋อ การแสดงของเราเป็นอย่างไรบ้าง?”
ในเวลานี้ หลินซีเหยียนที่ตัวชุ่มไปด้วยเลือดและน่าจะบาดเจ็บสาหัสจนหมดสติไปนั้น ก็ผุดลุกขึ้นมาและลืมตา นางพูดพลางเลิกคิ้ว “ก็ไม่เลว”
ในยามนี้นางช่างดูเจ้าเล่ห์มากแผนการยิ่งนัก
พลันนั้นหลีเจี้ยนเฉินก็เอนตัวมาข้างหน้าแล้วกล่าวพลางกระหยิ่มยิ้ม “ท่านหมอหลิน เจ้านี่ช่างเจ้าเล่ห์จริง ๆ ต้องขอบคุณเจ้าหน่อยแล้วกระมังที่ทำให้ฮ่องเต้อย่างข้ากลายมาเป็นมือสังหารได้”
จิ่งชุนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ด้วยสีหน้าอึ้งกิมกี่นั้น เมื่อได้มองดูนายหญิงของนางที่ไม่เป็นอะไร รวมทึ้งชายหนุ่มสูงศักดิ์ทั้งสองคนที่อยู่ตรงหน้านางแล้ว นางก็พอจะเข้าใจอะไรบางอย่างได้ในทันที
“ท่าน….พวกท่านทั้งสองคนคือชายชุดดำที่คิดจะฆ่าคุณหนู!”
จิ่งชุนพลันถอยออกมาด้วยความหวาดกลัว แต่เหมือนจะฉุกคิดได้ว่าตัวเองต
