่าแล้ว พวกเรามาได้จังหวะพอดี ทันได้เห็นใต้เท้าริบทรัพย์ผู้อื่น”
หัวหน้าหน่วย “ไยพวกเจ้าจึงตามหามาถึงที่นี่ได้?!”
สำหรับคำถามของเขาหลินชิงเวยไม่ตอบสักอย่าง นางยื่นมือขาวๆ ของตนออกไป “คืนห่อผ้ามาให้ข้า ข้าจะไม่ถือสาเอาความกับเจ้า เป็นอย่างไร?”
หัวหน้าหน่วยมองริมฝีปากแดงฟันขาว และรูปร่างบอบบางราวไร้กระดูกของนางแล้วก้มหน้าลงมองห่อผ้านี้อีกครั้ง สิ่งของอื่นๆ ในห่อผ้านั้นเขาล้วนไม่อยากได้ แต่ในเมื่อเงินในถุงเงินนั้นตกมาถึงมือของเขาแล้ว ก็อย่าหมายว่าจะให้เขาคายออกมา
หัวหน้าหน่วยแค่นหัวเราะเสียงเย็น “ฮึ อาศัยเจ้าก็กล้ามาพูดจาวางโตที่นี่ ไม่ดูเสียบ้างว่าพวกเจ้าออกมาอย่างไร ลำพังแค่ต้องการเอาสิ่งของคืนก็เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด! ห่อผ้านี้ไม่ใช่ของพวกเจ้าแล้ว!”
หลินชิงเวยเก็บมือของตนกลับมา “คิดไม่ถึงว่าผู้ที่มีตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่ ถึงกับกล้ายึดสิ่งของมีค่าของชาวบ้าน ช่างทำเรื่องหน้าหนาเช่นนี้ออกมาอย่างไม่รู้สึกสำนึกผิด”
หญิงออกเรือนผู้นั้นเป็นคนเห็นเงินแล้วตาโต คิดว่าคนทั้งสองมาเพื่อมอบสิ่งของแลกกับความช่วยเหลือ นางคิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะหลอกลวงนาง พวกเขากลับมาเพื่อต้องการห่อผ้าของตนคืน ทำอย่างนี้ได้อย่า