ซ่อนเอาไว้อีก ดูเหมือนไม่เพียงถูกพบว่ามีการวางแผนชั่วร้ายในครั้งนี้ ยังมีเรื่องอื่นที่ปิดบังไม่ให้ทุกคนล่วงรู้
หากภายในห้องลับไม่มีความลับอื่นอีก ไทเฮาย่อมพูดได้ว่าห้องลับนี้เป็นสถานที่ที่นางเอาไว้เก็บสิ่งของล้ำค่าของนาง นางย่อมไม่มีสีหน้าหวาดหวั่นพรั่นพรึงเมื่อถูกพบเห็นเข้า ทว่ายามนี้นางกลับหาข้ออ้างสักข้อมากล่าวอ้างไม่ได้
สีหน้าของหลินชิงเวยเปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์ขึ้นมา นางหรี่ตาลงคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม “อย่างไรเพคะ ภายในห้องลับยังมีอันใดอีกหรือไม่?”
ม่านตาของไทเฮาขยายขึ้น ยังไม่ทันรอให้นางเอ่ยวาจา หลินชิงเวยพูดขึ้นอีกว่า “ฝ่าบาท ไม่สู้ให้คนเข้าไปตรวจดูในห้องลับ ดูจากสีหน้าท่าทางของไทเฮาแล้วข้างในควรจะมีสิ่งของอย่างอื่นที่น่าสนใจอีกเพคะ”
ไทเฮาอ้าปาก ทว่ากลับไม่อาจพูดออกมาได้แม้แต่ประโยคเดียว นางได้แต่ถลึงตามองหลินชิงเวยอย่างเคียดแค้น
เซียวจิ่นเรียกองครักษ์เข้ามาหลายนาย ภายในห้องลับมืดสนิทด้วยไม่มีแสงสว่าง องครักษ์ถือคบไฟเดินเข้าไปด้านใน ภายในถูกปกปิดเอาไว้เป็นอย่างดี ดูเหมือนจะแยกออกจากโลกภายนอก เสียงที่ดังขึ้นภายในห้องลับไม่อาจเล็ดลอดออกมาให้คนข้างนอกได้ยินได้
ผ่านไปครู่ใหญ่ องครักษ์ที่เข้าไปข้างในค่อยๆ ทยอยกันออกมา สีหน้าของแต่ละคนแตกต่างกันออกไป
เซียวจิ่นถาม “พวกเจ้าพบเห็นสิ่งใดด้านล่างบ้าง?”
หนึ่งในองครักษ์ตอบ “ทูลฝ่าบาท กระหม่อมพบโครงกระดูกของมนุษย์อยู่ในห้องลับพ่ะย่ะค่ะ”
เพ้ยๆๆ
