ดี วันนี้เรียกหม่อมฉันมาที่นี่ด้วยเหตุใด หากเพียงแค่ต้องการหาคนมาเป็นที่ระบายโทสะ หม่อมฉันยินดีเพคะ หม่อมฉันยังไม่คลายโทสะดีเช่นกันเพคะ”
ประสานสายตากันอยู่ครู่หนึ่ง ต่อมาไทเฮาถามขึ้นว่า “เจ้าใช้เวทมนตร์อันใดทำให้เปิ่นกงกลายเป็นเช่นนี้? เจ้าทำให้เปิ่นกงชราภาพได้ เจ้าย่อมทำให้เปิ่นกงเป็นสาวได้เช่นกัน ใช่หรือไม่?”
หลินชิงเวย “ใช่แล้วอย่างไรเพคะ”
ไทเฮาเดินมาทีละก้าวๆ กระทั่งหยุดเบื้องหน้านาง แววตานั้นเหี้ยมโหด “หากเจ้าทำให้เปิ่นกงกลับไปเหมือนเดิมได้ เปิ่นกงอนุญาตให้เจ้าถือเสียว่าเรื่องราวก่อนหน้านี้ เปิ่นกงจะไม่ถือสาหาความกับเจ้าอีก ว่าอย่างไรเล่า?”
หลินชิงเวยประสานสายตากับนางอย่างไร้แรงกดดัน ผ่านไปครู่หนึ่งจึงหัวเราะเสียงชั่วร้ายออกมา “ขออภัยท่านย่าท่านนี้ด้วย เจ้าไม่ถือสาหาความข้า ไม่ได้หมายความว่าข้าไม่ถือสาหาความเจ้า อีกทั้งข้าคิดว่าเจ้ามีสภาพเช่นนี้เหมาะสมดีอยู่แล้ว ไม่มีความจำเป็นต้องเป็นสาวกลับไปเหมือนเดิมอีก”
ไทเฮาคำรามเสียงต่ำ “ดูท่าทางเจ้าแล้ว ให้ดื่มสุราคารวะกลับไม่ดื่ม ต้องการดื่มสุราลงทัณฑ์ใช่หรือไม่?!”
หลินชิงเวย “ไทเฮา อารมณ์ฉุนเฉียวเกินไปย่อมไม่ใช่เรื่องดีเพคะ อารมณ์เปลี่ยนแปลงรวดเร็วเกินไปจะทำให้ยิ่งชราภาพเร็วขึ้น ในหลายเดือนนี้ระดูของพระองค์จะไม่สม่ำเสมอ อีกสองเดือนให้หลัง พระองค์จะเข้าสู่วัยหมดระดูจริงๆ ถึงยามนั้นพระองค์จะชราภาพเร็วกว่านี้ ภาษาชาวบ้านเรียกว่าวัยหมดระ
