เขาและบ่าไหล่ ขับให้ใบหน้าของเขาราวกับช่วงเวลาการผลัดเปลี่ยนฤดูจากฤดูเหมันต์เข้าสู่ฤดูวสันต์ กลิ่นอายเย็นชาจางหายไป แทนที่เข้ามาคือความอบอุ่นอ่อนโยน แววตาในดวงตารูปหงส์นั้นลึกซึ้ง กระจ่างใสไร้ผู้ใดเทียบเทียม
เสียงเอี๊ยดอ๊าดที่เกิดจากการเปิดประตูบานเก่าดังขึ้น หลังจากเปิดประตูใหญ่แล้วข้างในก็เป็นผืนดินกว้างใหญ่ผืนหนึ่ง
หลินชิงเวยคิดว่าตนเองยืนอยู่ท่ามกลางสวนดอกไม้ที่มีพื้นหญ้าสีเขียว นี่เป็นสวนดอกไม้ในห้องห้องหนึ่ง รอบด้านล้วนประดับประดาด้วยหน้าต่างดอกไม้ แสงสว่างลอดผ่านเข้ามาจากหน้าต่างด้านนอก สอดส่องให้ทุกๆ สรรพสิ่งมีชีวิตในที่นี้มีชีวิตชีวา ตำแหน่งตรงกลางของลานกว้างแห่งนี้มีกรงสีเงินกรงหนึ่ง บนกรงเงินนั้นแกะสลักด้วยหยกเขียว ไม่ทำให้แสงสว่างที่ส่องเข้ามานั้นจืดจางไปแม้แต่น้อย ในทางกลับกันสรรพสิ่งบนพื้นดินเหล่านี้กลับยิ่งเขียวชอุ่ม ตรองดูแล้วครานั้นเมื่อสร้างกรงใบนี้คงทุ่มเทจิตใจไปไม่น้อยทีเดียว
ภายในกรงมีนกยูงตัวหนึ่ง คิดดูแล้วก็คือนกยูงตัวที่เซียวเยี่ยนเอ่ยถึงตัวนั้น มันลืมดวงตาขึ้น เพราะการมาเยือนของมนุษย์
นกยูงตัวนี้มีลำตัวสีขาวราวกับหิมะ ปลายขนแต่ละเส้นของมันชี้ขึ้นเล็กน้อย แต่เมื่อพินิจพิจารณาดูดีๆ แล้วจะพบว่ามันสามารถรำแพนหางนกยูงของมันเป็นหลากหลายสีสัน เป็นนกยูงลักษณะงดงามยิ่งยวดตัวหนึ่งที่หลินชิงเวยไม่เคยพบเห็นมาก่อน
หน้าต่างด้านบนของกรงนั้นเปิดอยู่ มันสามารถบินขึ้นไปเปิดห
