่วพริบตา พวกมันแย่งชิงอาหารกันพร้อมทั้งจิกกินอาหาร หลินชิงเวยจับจ้องหาโอกาสแล้วพุ่งกายเข้าไปเพื่อจะจับนกพิราบสักตัวสองตัวมาเป็นอาหาร ทว่าอย่าดูว่าพวกมันกินอาหารอย่างไม่เป็นระเบียบ เมื่อเผชิญหน้ากับอุปสรรคและความยุ่งยากกลับไม่วุ่นวาย พวกมันแยกออกเป็นสองฝั่งอย่างว่องไวแล้วบินขึ้นไปเกาะอยู่บนกิ่งไม้
ครานี้ดีนัก ไม่ว่าหลินชิงเวยจะหลอกล่อมันอย่างไร พวกมันก็ไม่ยอมลงมา
นางมิใช่ผู้ฝึกสัตว์มืออาชีพ นางเพียงแต่เลี้ยงงูเป็นเท่านั้น และนางไม่ใช่ผู้ทำหน้าที่ให้อาหารสัตว์ เหตุใดต้องให้นางมาทำเรื่องยากลำบากเช่นนี้
หลินชิงเวยเงยหน้าขึ้นร้องคำรามกับท้องฟ้า ที่ตอบนางกลับมานอกจากเสียงร้องของฝูงนกพิราบบนใต้ไม้และสายลมที่พัดโชยมาแล้วก็ไม่มีอย่างอื่น
เจ้าสุนัขรับใช้เสี่ยวฉีมิใช่สุนัขรับใช้ที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อม ในเมื่อเขาเป็นคนพาหลินชิงเวยมาที่นี่กลับไม่ได้ย้ำเตือนให้นางเตรียมอาหารกลางวันมาด้วย หรือต้องการให้นางไปแย่งผลไม้กินกับพวกลิงเหล่านั้น?
เชอะ!
หลินชิงเวยเอนกายนอนลงใต้ต้นไม้ ยังดีที่นกพิราบเหล่านี้ไม่ขับถ่ายเรี่ยราด พวกมันจะบินกลับไปยังบ้านนกเพื่อขับถ่ายแล้วจึงบินกลับมาอีกครั้ง ลำพังแค่ดูจุดนี้ก็รู้ว่าพวกมันเป็นนกพิราบที่ได้รับการฝึกมาอย่างดี นอกจากบ้านนกที่ส่งกลิ่นเหม็นจากสิ่งขับถ่ายของพวกมันแล้ว สนามหญ้าและต้นไม้ใหญ่ล้วนสะอาดสะอ้าน
หาไม่แล้วหลินชิงเวยคงไม่มีความอดทนรออยู่ที่นี่เนิ่นนานถึงเพียง
