างพวกนาง “ข้าว่าพวกเจ้าพบหน้าเซ่อเจิ้งอ๋องกี่ครั้งกันเชียว? เข้าใจเขามากน้อยเพียงใดกัน ยามนี้กลับพูดจาแทนเขา ก็แค่เห็นว่าเขาหน้าตาหล่อเหลามิใช่หรือ พวกเจ้าพูดมาซิว่าเขานอกจากหน้าตาหล่อเหลาแล้วยังมีอะไรดีอีก” คุณหนูทั้งสองตอบไม่ได้ นางจึงมองคุณหนูทั้งสองด้วยสายประเมินขึ้นๆ ลงๆ “ยังมีอีก รสนิยมที่เขาชมชอบไม่ใช่ลักษณะเช่นพวกเจ้า อกใหญ่เอวคอด เป็นสตรีรูปร่างอรชรอ้อนแอ้น เขาชอบหน้าอกแบนสักหน่อย รูปร่างเล็กแบบบางสักหน่อย ยังมีอีก เขาไม่ชอบหน้าผากกว้างๆ เช่นพวกเจ้า เขาชอบหน้าผากเล็กมีผมหน้าม้าเล็กน้อย ประเภทพบหน้าผู้คนได้และรับมือกับพวกอันธพาลได้ รักษาอาการท้องผูกได้ ทั้งยังเป็นสตรีเก่งกาจ ช่างเรียกร้องต้องการมาก”
สองพี่น้องได้ยินเช่นนั้นจึงก้มหน้าลงมองดูตนเอง หน้าจึงแดงก่ำจนแทบจะคั้นน้ำมะเขือเทศออกมาได้ “แต่บุรุษมิใช่ล้วนชอบ…ชอบ…”
หลินชิงเวยเลิกคิ้ว “เซ่อเจิ้งอ๋องเป็นบุรุษสามัญทั่วไปหรือไร? ลองมองพวกเจ้าเอง ชัดเจนยิ่งนักว่าไม่ใช่รสนิยมที่เขาชื่นชอบ หากต้องการลงสนามแข่งขัน ต้องไปทำศัลยกรรมก่อน”
สองพี่น้องไหนเลยจะคาดคิดว่ารูปร่างที่เป็นความภาคภูมิใจในยามปกติของพวกนางจะไม่ใช่รสนิยมที่เซ่อเจิ้งอ๋องชื่นชอบ!
อวี้ย่วนพูดทั้งโกรธทั้งอาย “ข้าดูแล้วคุณชายหลินเพียงแต่พูดจาเหลวไหลเท่านั้นกระมัง!”
หลินชิงเวยเอียงหน้าไปทางนางแล้วยักคิ้ว รอยยิ้มบนใบหน้านั้นแฝงความชั่วร้ายเอาไว้ “ในเมื่อคิดว่าข้าพูดจาเห
