งื้อมือของนางครั้งแล้วครั้งเล่า หรือเป็นเรพาะนางมีเวทย์มนต์กันแน่ ต่อให้ยามนี้นางแต่งเข้าไปในวังหลวงแล้วยังถึงกับดึงดูดความสนใจจากเซี่ยนอ๋องกลับไปได้!
เซี่ยนอ๋องยินดีจ่ายเงินหนึ่งหมื่นตำลึงเพื่อเชิญหลินชิงเวยมาที่นี่ การรักษาบาดแผลเป็นเรื่องรอง ได้ใกล้ชิดกับนางจึงจะเป็นเรื่องสำคัญกระมัง!
หลินเสวี่ยชิงชังตัวเองเหลือเกิน กลิ่นอายดำมืดแผ่ซ่านออกจากร่างกายนาง นางยกกระโปรงเดินเข้าไปในศาลาอย่างไร้สุ้มเสียง นางยืนอยู่เบื้องหน้าหลินชิงเวยและพิศมองนางอยู่เนิ่นนาน
หลินเสวี่ยหรงมองน้ำไม่ลึกนักในบ่อน้ำด้านนอกศาลา ด้านล่างของบ่อน้ำเต็มไปด้วยดินโคลน ต่อให้ไม่อาจปลิดชีวิตของหลินชิงเวยได้แต่ก็เพียงพอที่จะให้นางรู้สึกดีขึ้นบ้าง
นางตัดสินใจแน่วแน่แล้วยื่นมืออกไปเตรียมจะผลักหลินชิงเวยให้ตกลงไปในบ่อน้ำ ดูว่าหลินชิงเวยจะยังหัวเราะเยาะและดูถูกนางได้อีกหรือไม่
ทว่ามือของนางยังไม่ทันได้สัมผัสแตะต้องร่างของหลินชิงเวย พลันมีสิ่งของเคลื่อนไหวออกมาจากอกของหลินชิงเวย มันส่งเสียงขู่ฟ่อ เมื่อนางจับจ้องสายตามองไปจึงตระหนกตกใจจนใบหน้าซีดขาวด้วยพบว่ามีงูตัวหนึ่งเลื้อยออกมาส่งภาษาข่มขู่และแลบลิ้นสีแดงสด มันอ้าปากแยกเขี้ยวอันแหลมคมราวกับกำลังท้าทายหลินเสวี่ยหรง
ทันใดนั้นชิงหลันกระโจนออกไปหมายจะเกาะบนมือหลินเสวี่ยหรง หลินเสวี่ยหรงดึงมือกลับมาด้วยสัญชาตญาณ คนทั้งคนตื่นตระหนกจนตัวโยนส่งผลให้ขาทั้งคู่อ่อนยวบจึงเสียหลักถอ
