ยไปด้านหลัง
ด้วยศาลาทรงสี่เหลี่ยมหลังนี้มิได้มีขนาดกว้างใหญ่อันใดนัก เวลานี้นางถอยหลังดียิ่งนัก นางถอยไปด้านข้างของเก้าอี้ยาวโดยมิได้ตระหนักว่าด้านหลังของนางก็มีเก้าอี้ยาวอีกตัวหนึ่ง ดังนั้นขาของนางจึงสะดุดเข้ากับเก้าอี้ตัวนั้นร่างของนางเสียหลักหงายไปข้างหลัง
“อ๊า–” หลินเสวี่ยหรงกรีดร้องเสียงแหลม ตนเองยังไม่ทันได้รับรู้ว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้น ศีรษะของนางก็ตกลงไปในบ่อน้ำ ทำให้ฝูงปลาจิ๋นหลี่ที่อยู่ในน้ำพลอยได้รับความตื่นตระหนกไปด้วย
หลินเสวี่ยหรงดิ้นรนอยู่ในน้ำ นางรับรู้ได้อย่างรวดเร็วว่าแย่แล้ว น้ำในบ่อนี้ดูเหมือนตื้นเขิน ทว่าข้างใต้บ่อน้ำล้วนเป็นดินโคลนหนาแน่นที่ยากจะประเมินได้ นางยิ่งดิ้นรนกลับยิ่งถูกดินโคลนดูดให้จมลึกลงไปอีก ไร้หนทางที่จะปีนขึ้นมาได้
หลินเสวี่ยหรงร้องตะโกนขอความช่วยเหลืออยู่ในบ่อน้ำ
หลินชิงเวยขมวดคิ้วตั้งแต่ได้ยินเสียง “ตูม” ตกลงไปในน้ำแล้ว ทว่านางไม่ได้ลืมตา ไม่ว่าหลินเสวี่ยหรงจะร้องเรียกให้ช่วยอย่างไรนางก็ไม่ขยับเคลื่อนไหว
ในจวนอ๋องแห่งนี้มิใช่ไม่มีคน ไยต้องให้ตนเองแปดเปื้อนไปด้วยดินโคลน? นางมิใช่คนเบาปัญญาเสียหน่อย
ยามนี้ดินโคลนขึ้นมาถึงบริเวณลำคอของหลินเสวี่ยหรงแล้ว นางจึงดิ้นรนอย่างไม่คิดชีวิต ใบหน้างดงามของนางเต็มไปด้วยดินโคลนสกปรก ไหนเลยจะมีความงดงามแม้สักกระผีก หญ้าถงเฉียนที่อยู่ในบ่อน้ำของมันดีๆ มาบัดนี้ล้วนถูกนางทำลายไปกว่าครึ่ง หญ้าเหล่านั้นจมลงดินโคลนน
