ั่วขณะ เขาเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “ข้าได้ยินว่า ระยะนี้ในวังเกิดเรื่องขึ้นมากมาย”
หลินชิงเวยมองเขาด้วยหางตา “ในวังหลวงปิดข่าวอย่างดี ท่านได้ยินผู้ใดพูด?”
จากการสนทนา เซียวอี้ถูกหลินชิงเวยป้องกันไว้ทุกด้าน คิดจะล้วงข่าวคราวจากนางเป็นเรื่องที่ไม่มีทางได้ประโยชน์อันใด
หลินชิงเวยคิดในใจ หากเซียวอี้มีใจจะสืบเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวังหลวงย่อมปิดบังเขาไม่ได้ เรื่องของจู๋กุ้ยเหรินมีคนในวังไม่กี่คนที่รู้ แต่นางกลับไม่อาจมองข้ามความสัมพันธ์ระหว่างจู๋กุ้ยเหรินและเซียวอี้ จะให้เซียวอี้รู้ไม่ได้ว่าจู๋กุ้ยเหรินตายแล้ว หาไม่แล้วด้วยความทะเยอะทะยานในจิตใจของเขา มีความเป็นไปได้อย่างยิ่งว่าเขาจะเป็นฝ่ายส่งข่าวนี้ไปถึงอวิ๋นหนานอ๋อง ส่วนตัวเองคอยเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ในภายหลัง
หลินชิงเวยทางหนึ่งกินไปพร้อมกับพูดคุยไปด้วย “ในวังเกิดคดีฆ่าคนตายหลายคดี องครักษ์คนหนึ่งสังหารนางกำนัลสองคน ยังมีจ้าวเฟยก็ติดร่างห่างตายไปด้วย ในวังปิดข่าวเรื่องนี้เพราะไม่ต้องการให้จิตใจของผู้คนระส่ำระสาย”
“เพียงแค่นี้?” เซียวอี้เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง
หลินชิงเวยวางตะเกียบลงบนจานแล้วจึงเงยหน้าขึ้นพูดกับเซียวอี้อย่างเกียจคร้าน “ยังมีอีกก็คือเคราะห์ดีที่ท่านให้จู๋กุ้ยเหรินออกมาแสดงการร่ายรำในงานเลี้ยงครั้งก่อน สร้างสีสันตื่นตะลึงให้กับทุกคน ขณะเดียวกันก็ได้รับความสนใจจากไทเฮาและฮ่องเต้ ต่อไปเกรงว่าความสัมพันธ์ลับๆ ระหว่างท่านและนาง แม้กร
