่าเวทนา เป็นเรื่องที่นางซึ่งมาจากยุคสมัยปัจจุบันคนหนึ่งมิอาจยอมรับได้
ดังนั้นหลินชิงเวยจึงปฏิเสธเซียวจิ่นอย่างไม่เกรงกลัว
ทว่าเซียวจิ่นกลับเอ่ยขึ้นว่า “เจิ้นสุขภาพไม่ดี หากออกไปแล้วเกิดเรื่องอันใดขึ้น เสด็จอาไม่มีทางปล่อยเจ้าเอาไว้”
หลินชิงเวยหรี่ตาลงแล้วหันกายกลับมาจ้องหน้าเซียวจิ่น “ฝ่าบาทเริ่มยกเซ่อเจิ้งอ๋องมาข่มขู่หม่อมฉันแล้วหรือเพคะ?”
เซียวจิ่นคลี่ยิ้มอ่อนโยน “เจิ้นเพียงแค่ล้อเล่นกับเจ้าเท่านั้น ขอเพียงมีเจ้าอยู่ด้วย อย่างน้อยเจิ้นก็สบายใจขึ้นบ้าง”
“แต่หม่อมฉันเป็นเพียงสตรีนางหนึ่ง ไหนเลยจะไปปรากฏกายที่นั่นได้? ฝ่าบาทไม่เกรงกลัวว่าจะถูกผู้อื่นวิพากษ์วิจารณ์หรือเพคะ?”
รอยยิ้มของเซียวจิ่นไม่ลดลงแม้แต่น้อย “ยังไม่ง่ายดายถึงเพียงนั้น”
ดังนั้นหลังจากนั้นครู่หนึ่ง หลินชิงเวยอยู่ในชุดของขันที ใบหน้ากล้ำกลืนของนางปรากฏอยู่เบื้องหน้าเซียวจิ่น
สวรรค์ เหตุใดนางจึงรับปาก นี่มิใช่การออกไปเที่ยวเล่นธรรมดานะ!
สภาพอากาศในวันนี้ดูเหมือนจะรับรู้ว่าเป็นวันลงโทษประหาร แสงแดดจากดวง9t;yoเจิดจ้า เซียวจิ่นนั่งอยู่บนเสลี่ยงมังกร มีองครักษ์คุ้มกันแน่นหนา ออกจากวังหลวงไปอย่างเต็มพิธีการ
หลินชิงเวยในฐานะของขันทีคนสนิทของเซียวจิ่น อยู่ในขบวนม้าที่ล้อมหน้าล้อมหลัง
“ฝ่าบาทช่างใช้สอยผู้คนได้เปรื่องปราชญ์ยิ่งนัก ให้เงินเดือนเพียงตำแหน่งเดียว แต่ให้หม่อมฉันทำงานสามหน้าที่”
เซียวจิ่นกล่าวกลั้วหัวเราะ “แล้วเจิ้
