หลินชิงเวยจะพานางไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้ด้วยจึงทั้งตื่นเต้นทั้งยินดี นางตื่นเต้นเสียจนนอนหลับ ส่งผลให้ตื่นขึ้นมาทำกิจวัตรประจำวันตั้งแต่เช้าตรู่
เมื่อหลินชิงเวยเดินออกมาจากห้องพบซินหรูพุ่งกายเข้ามาหา แม้กระทั่งอาหวงที่อยู่ข้างกายนางก็ให้อาหารเรียบร้อยแล้ว ซินหรูกระโดดโลดเต้นถามว่า “พี่สาว เมื่อไปถึงตำหนักของฝ่าบาท ข้าจะช่วยท่านทำอะไรได้บ้างเจ้าคะ?”
หลินชิงเวยหันหน้าไปมองสมุนไพรเหล่านั้นในสวนสมุนไพร “มีตะกร้าผูกหลังหรือไม่ ไปหยิบมาใบหนึ่ง พวกเราตัดสมุนไพรพวกนี้ลงมาก่อนเถิด”
ซินหรูไปหยิบตะกร้าผูกหลังมาใบหนึ่งอย่างว่องไว หลินชิงเวยเดินเข้าไปในสวนสมุนไพรแล้ว ใช้เคียวตัดหญ้าสมุนไพรเหล่านั้น ภายในวังหลวงไม่ค่อยพบเคียวประเภทนี้ เป็นปี้หลิงที่ไปตามหาจากทั่วทุกหนแห่งอย่างมิง่ายดายนักจึงหาออกมาได้เล่มหนึ่ง
มาถึงตำหนักซวี่หยาง หลังจากซินหรูได้พบเซียวจิ่น นางนำหญ้าสมุนไพรที่อยู่ในตะกร้าผูกหลังไปต้มเพื่อให้เซียวจิ่นอาบน้ำสมุนไพร อาจเป็นเพราะเซียวจิ่นอายุมากกว่านางไม่กี่ปี ซินหรูจึงรู้สึกแปลกใหม่อย่างยิ่ง นางทำงานอย่างตั้งอกตั้งใจ
รอซินหรูกลับเข้ามาหลังจากแบ่งงานในการต้มน้ำสมุนไพรให้กับนางกำนัลแล้วหลินชิงเวยกำลังขับพิษครั้งสุดท้ายให้กับเซี่ยวจิ่นภายในตำหนักบรรทม ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปนับได้ว่าซินหรูได้เริ่มงานในฐานะเด็กถือล่วมยาข้างกายหลินชิงเวยอย่างเป็นทางการ
เซียวจิ่นกระอักกระอ่วนใจอย่างที่สุด หลินช
