จะไม่เคยพบฉางเทียนหัวผู้นั้นมาก่อน แต่ได้ยินมาว่าเขาเป็นหมอแปลกคนหนึ่ง แม้จะสามารถรักษาคนได้ แต่ก็ทำให้คนไข้ทรมานเจียนตายเช่นเดียวกัน ชีพจรที่แขนขวาของเจ้าไม่มีปัญหา เพียงแต่หายค่อนข้างช้าเท่านั้น เจ้าหยุดใช้ยาของตาเฒ่านั้นไปก่อนเถิด ของเหล่านี้สามารถช่วยรักษาอาการที่แขนของเจ้าได้ เจ้านำมันกลับไปประคบก็เพียงพอแล้ว จริงสิ ช่วงนี้เจ้าอย่าออกแรงมากนัก เข้าใจแล้วหรือไม่ ?”
หลินเมิ้งหยาทำได้เพียงกลืนคำพูดลงท้อง ไม่รู้ว่าช่วงนี้เกิดอะไรขึ้นกับหลงเทียนอวี้ เขามักตรวจสอบอาหารการกินของนางทุกวัน
อย่าว่าแต่ถือของหนักเลย แม้แต่ผ้าเช็ดหน้ายังถูกเปลี่ยนให้เป็นผ้าไหมเบาหวิวดั่งสำลี
หากวันนี้นางปฏิเสธท่านอาจารย์แล้วล่ะก็ เกรงว่านางคงไม่อาจอยู่อย่างสงบสุขได้อย่างแน่นอน
“เจ้าค่ะ ศิษย์เข้าใจแล้ว จริงสิท่านอาจารย์ ข้ามีเรื่องหนึ่งอยากขอร้องท่าน ขณะที่ข้าและหลงเทียนอวี้อยู่ในเมืองหลินเทียน พวกข้าถูกลอบทำร้าย เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสจากยาพิษที่ชื่อว่าเซินเซียนซ่าน พิษชนิดนี้รุนแรงยิ่งนัก มือของศิษย์ยังไม่หายดี ดังนั้นจึงอยากขอร้องให้ท่านใช้วิชาควบคุมเข็มรักษาอาการให้กับเขา”
เมื่อได้ยินชื่อยาพิษชนิดใหม่ ดวงตาของ
