หัวใจของหลินเมิ้งหยาเย็นเฉียบ
อิงฮวาเพิ่งมาถึงที่นี่แท้ๆ แต่กลับมีคนอดรนทนไม่ไหวแล้ว
ดูเหมือนจะอยากส่งสาส์นเตือนนางกับพระสนมเสียนเฟยสินะ
วิธีการเช่นนี้โหดเหี้ยมอำมหิตกว่าก่อนมาก !
งานภายนอกมีหลงเทียนอวี้คอยดูแล ไม่นานก็มีข่าวส่งมาว่าแม่ครัวคนหนึ่งหายตัวไป
หลงเทียนอวี้ส่งคนไปค้นหาทันที แต่หลินเมิ้งหยามั่นใจว่าคนผู้นั้นจะต้องหายไปจากโลกใบนี้แล้วแน่นอน
ป๋ายจีและป๋ายซ่าวกลับมาด้วยความเดือดดาล
ทว่าพวกนางกลับมาพร้อมกับห่อยาจากโรงครัว
หลินเมิ้งหยาลองวิเคราะห์ ที่แท้มันคือยาที่ทำให้คนเกิดอาการแพ้อย่างรวดเร็ว
ยาชนิดนี้หากผู้ใหญ่กินเข้าไปจะไม่ได้ส่งผลร้ายแรง อย่างมากก็แค่รู้สึกชาเท่านั้น แต่อิงฮวายังเด็ก ร่างกายของเด็กค่อนข้างอ่อนแอ หากนางรับมือไม่ทัน เกรงว่าเด็กคนนี้คงตายเพราะอาการแพ้ไปแล้ว
“ทำเช่นนี้ได้อย่างไร ! พวกเขาโหดเหี้ยมอำมหิตยิ่งนัก ! องค์ชายสิบยังเป็นเพียงเด็กตัวเล็กๆ คนพวกนี้กลับลงมืออย่างโหดร้าย !”
ป๋ายจื่อส่งเสียงเดือดดาล หัวคิ้วของป๋ายจีและป๋ายซ่าวขมวดแน่น
คิดไม่ถึงเลยว่าพวกนางอุตส่าห์ทำงานหนักมานาน แต่ก็ยังมิวายมีคนแฝงตัวเข้ามาได้
ดูเหมือนภายภาคหน้าพวกนางจำต้องระมัดระวังให้มาก
