้าแห่งโชคชะตากลั่นแกล้งอย่างไรอย่างนั้น
“เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับหอป๋ายเฉาจริงๆ สินะ! คนพวกนั้นบังอาจทำเรื่องเช่นนี้ รนหาที่ตายยิ่งนัก!”
จั่วชิวอวี้เดือดดาลขึ้นมาบ้างแล้ว เขาเป็นหมอ ฉะนั้นเขาย่อมรังเกียจสิ่งที่ทำให้ผู้คนต้องทุกข์ทรมานเหล่านี้
ยิ่งไปกว่านั้นยาพิษชนิดนี้ยังเกี่ยวข้องกับหอป๋ายเฉาในอุดมคติของเขา
โทสะจึงทวีขึ้นในใจอยู่หลายส่วน แน่นอนว่าหลินเมิ้งหยาย่อมเข้าใจหัวอกของเขา
ตบหลังมือจั่วชิวอวี้ แววตาเผยร่องรอยความเย็นชา
“ข้าเองก็เกลียดของสิ่งนี้ยิ่งนัก ดังนั้นพวกเราจะต้องสืบให้ได้ว่าเขาเป็นใคร จากนั้นค่อยกำจัดทิ้ง อย่ากังวลไปเลย ข้าจะช่วยเจ้าเอง”
เมื่อได้รับคำสัญญาจากหลินเมิ้งหยา อารมณ์ของจั่วชิวอวี้จึงดีขึ้นมาก
ทั้งสี่คุยกันอีกครู่หนึ่ง ก่อนที่อาซิ่วจะกลับมาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ด้านหลังของนางคือชายแต่งกายด้วยชุดพ่อค้าสองคน พวกเขาเข้ามาถวายคำนับหลินเมิ้งหยา
“เอาล่ะ พวกเจ้าส่งข้าที่นี่แหละ ฝากบอกท่านลุงด้วยว่าอีกสองสามวันข้าจะกลับไปหาเขา ท่านลุงไม่จำเป็นต้องกังวล อีกอย่างหากท่านลุงถามอะไร พวกเจ้าจงตอบว่าหอป๋ายเฉามิใช่สถานที่ ที่จะสามารถเข้ามาได้ง่ายๆ ฉะนั้นท่านลุงอย่าเข้ามาหาข้าเลย
