้นจู่ แต่พวกเขาก็ไม่มีทางเปิดประตูหินนี่ได้ บางทีอาจมีใครบางคนตกลงมาแล้วลืมดับไฟ พวกเรากลับกันก่อนเถิด หากมีคนพบทางเข้าออกอื่นเ เกรงว่าจะเกิดเรื่องใหญ่เอาได้”
เสียงฝีเท้าของพวกตวนมู่หยางดังไกลออกไปแล้ว
ทว่าตอนนี้ความสงสัยอัดแน่นอยู่เต็มกระเพาะของหลินเมิ้งหยา
ดูเหมือนตวนมู่หยางเองก็รู้เรื่องความลับของห้องศิลา มิเช่นนั้นพวกเขาจะพูดได้อย่างไรว่าไม่มีใครสามารถเข้ามาที่นี่ได้
ส่วนประตูทางออกอีกแห่ง….
“เร็ว พวกเรารีบไป!”
หัวใจหลินเมิ้งหยาเต้นระรัว นางรีบบอกให้พวกหลงเทียนอวี้ออกไป
โชคดีที่พวกเขาเตรียมการเอาไว้แล้ว ดังนั้นจั่วชิวอวี้และอวี้จึงหอบกระดูกแล้วรีบวิ่งมา
ทว่าทันทีที่เดินมาถึงประตูหิน ยังไม่ทันที่กลไกจะทำงาน กลิ่นเหม็นไหม้พลันลอยเข้ามาในห้องศิลา
ที่แท้พวกตวนมู่หยางก็จงใจเล่นละคร!
เป้าหมายที่แท้จริงของพวกเขาก็คือใช้ประตูอีกบานขังคนที่อยู่ในห้องศิลาเอาไว้
คาดว่าด้านหลังประตูหินจะต้องมีคนรอซุ่มโจมตีอยู่นานแล้ว
เขาลงมือเผาที่นี่ หากคนด้านในออกไปได้ เช่นนั้นไม่ว่าออกจากประตูไหนก็จะถูกโจมตีทันที
อำมหิตยิ่งนัก!
ดูเหมือนนางจะประเมินคนของหอป๋ายเฉาต่ำจนเกินไป
“ทำอย่างไรดี? เช่นนั้นพวกเราอ
