ยังสนอกสนใจเรื่องซุบซิบนินทาไม่น้อย
ถ้าหากเย่เป็นพี่น้องของหลงเทียนอวี้จริง คาดว่าหลงเทียนอวี้คงไม่ปล่อยให้เขาเป็นเพียงองครักษ์เงาอย่างแน่นอน
งานนี้เป็นงานอันตราย บางทีอาจถูกคมหอกคมดาบของใครเข้าก็ได้
เท่าที่ดูจากทัศนคติที่หลงเทียนอวี้มีต่อหลงชิงหาน เขาไม่มีทางให้พี่น้องมารับเคราะห์ร้ายแทนตนเองอย่างแน่นอน
หลิวซวนขี่ม้าด้วยตนเองและรับผิดชอบเฝ้าระวังการเคลื่อนไหวด้านนอก
ผลปรากฏว่าแม้ระหว่างทางจะพบพวกลอบสังเกตการณ์ค่อนข้างมาก แต่คนเหล่านั้นก็ทำเพียงมองจากระยะไกล
ไม่นานพวกเขาก็มาถึงยังสถานที่ที่หลงเทียนอวี้ถูกลอบโจมตี
ที่นั่นเป็นป่าที่ไม่กว้างแต่ค่อนข้างลึกลับแห่งหนึ่ง ในช่วงเวลากลางวันมีเพียงแสงสลัว เมื่อมองจากภายนอกจึงมองไม่เห็นสิ่งที่อยู่ลึกไปข้างใน
ทว่าตั้งแต่เดินทางเข้ามาในป่าแห่งนี้ กลิ่นคาวเลือดทำให้คิ้วของหลินเมิ้งหยาขมวดมุ่น
กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วทั้งบริเวณ แม้จะยังไม่เห็นศพ แต่ก็คิดว่าห่างไปอีกไม่ไกล
เมื่อรถม้าแล่นมาถึงใจกลางป่า ศพสวมชุดดำจำนวนหนึ่งกองระเนระนาดเต็มพื้น
“จวิ้นจู่ จวิ้นจู่ ถึงแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
สีหน้าหลิวซวนเคร่งขรึม องครักษ์รีบเข้ามาล้อมตัวพวกหลินเมิ้งหยาเพื่อป้องกันอัน