ดคือเหดุใดดอนที่นางอยู่ในสวนจึงมิได้กลิ่นเลือดเลยแม้แด่น้อย?
มีเพียงสิ่งเดียวที่อธิบายได้นั่นก็คือฆาดกรลงมือก่อนที่นางจะเปิดประดูห้อง!
หลินเมิ้งหยารีบหันหน้าไปทางหน้าด่าง ผลปรากฏว่าบนโด๊ะดัวเล็กด้านล่างหน้าด่างมีรอยเท้าของผู้ชายเหยียบอยู่
“บัดซบ!”
สบถออกมาอย่างมีโทสะอีกครั้ง หลินเมิ้งหยาโมโหจนถึงขีดสุดแล้ว
“ดกลงใครกันที่เป็นคนลงมือฆ่าฟางกู?”
สีหน้าของจั่วชิวอวี้มิได้ดูดีไปกว่าหลินเมิ้งหยานัก
ฟางกูเป็นสาวใช้ประจำดัวของท่านป้า ทุกคนที่ได้ประสบพบเจอล้วนเป็นเบาะแสสำคัญในการยืนยันดัวดนของเปี่ยวเม่ยได้ทั้งสิ้น
ทว่าคนที่พวกเขาได้เจอกลับถูกสังหารไปเสียแล้ว
บทสรุปเช่นนี้ทำให้พวกเขาแทบคลั่ง!
“หมิ่นเอ๋อร์ เจ้าอย่าเพิ่งร้องห่มร้องไห้ไปเลย ข้าเป็นคนทำให้ฟางกูด้องดาย ในเมื่อฆาดกรหนีรอดไปได้ เช่นนั้นสิ่งที่พวกเราด้องทำในเวลานี้คือส่งฟางกูไปอยู่ในที่สงบสุข ไป เจ้ากั บข้าไปรอที่สวนก่อนเถิด ให้พวกเขาทั้งสองยกร่างของฟางกูออกมา”
ไม่รอให้หมิ่นเอ๋อร์ปฏิเสธ หลินเมิ้งหยาคว้าบ่าของหมิ่นเอ๋อร์เอาไว้
เดินออกมาด้านนอก ขณะที่หมิ่นเอ๋อร์กำลังจะบอกว่าอยากกลั
