ชิวอวี้
“จวิ้นอ๋องโปรดสำรวมด้วยพ่ะย่ะค่ะ”
หลบหลีกด้วยท่าทางสุขุมเคร่งขรึม สายตาของหลิวซวนผู้นั้นมิปกปิดความรังเกียจเลยแม้แต่น้อย ยิ่งไปกว่านั้นยังมิได้แสดงท่าทางเคารพยำเกรงเหมือนที่ปากพูด
“ดูเจ้าเถิด ยังมีนิสัยน่าเกลียดไม่เปลี่ยนแปลง! ทั้งที่มิใช่ผู้หญิง กอดนิดกอดหน่อยจะเป็นไร”
จั่วชิวอวี้กลับไม่ยอมปล่อยเขาไปง่ายๆ ทั้งที่อุตส่าห์ได้เจอสหายเก่าแล้วแท้ๆ แต่หมอนี่ยังคงเป็นคนรักความสะอาดไม่เปลี่ยน
อย่าว่าแต่เขาเลย แม้แต่ฮวงซงที่เนื้อตัวมอมแมมก็คงมิอาจได้แตะต้องตัวเขาง่ายๆ
ในเมื่อเขามีโอกาสกลั่นแกล้งเจ้าเด็กนี่ เช่นนั้นเขาจะปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดลอยได้อย่างไร?
“เซิ่นจวิ้นอ๋องโปรดสำรวมด้วยพ่ะย่ะค่ะ!”
แสดงท่าทีเคร่งขรึมมากกว่าเดิม หลิวซวนจ้องจั่วชิวอวี้ด้วยสายตารังเกียจขณะเอี้ยวตัวหลบอย่างพลิ้วไหว
“ไอหยา เจ้าเป็นชายมิใช่หรือ”
“ไสหัวไป!”
หลินเมิ้งหยามองบุรุษทั้งสองที่กำลังก่อสงครามวิ่งไล่จับกันด้วยความสนใจ
คนหนึ่งไร้ยางอาย อีกคนรักความสะอาดเป็นชีวิตจิตใจ
ไม่รู้ว่าคนทั้งคู่กำลังคิดอะไร แต่เมื่อการวิ่งไล่จับกันจบลง จั่วชิวอวี้ที่แทบจะหมดเรี่ยวแรงเต็มทีก็ถูกหลิวซวนเตะจนกระเด็น
แน่นอนว่าหลิวซวนไม่ลืมที่จะเช
