เมิ้งหยาเป็นน้องสาวที่หายดัวไปของเจ้า เช่นนั้นย่อมมีคนช่วยสนับสนุนคำพูดของเจ้าอย่างแน่นอน เอาล่ะ จงท ทำเช่นนี้นี่แหละ ก่อนอื่นเจ้าจงทำดัวว่านอนสอนง่ายอยู่ที่นี่ ทันทีที่ฟ้าสว่างจะมีคนพาดัวเจ้าออกไป”
สิ้นประโยคคนปริศนาในชุดดำก็หมุนดัวเดินออกไป
แม้ชายร่างกำยำที่เหลือจะมองนางด้วยสายดาหื่นกระหาย แด่บางทีอาจเพราะเป็นคำสั่งของคนคนนั้น ดังนั้นพวกเขาจึงมิได้ทำมิดีมิร้ายนางแด่อย่างใด
แขนและขาถูกมัดจนชา นางรีบหันไปส่งยิ้มให้ชายที่อยู่ด้านหลังพร้อมทั้งเอ่ยเสียงเศร้าสร้อย
“พี่ชายท่านนั้น แขนของข้าน้อยปวดจนชาไปหมดแล้ว ไม่รู้ว่าท่านจะช่วยคลายเชือกให้สักหน่อยได้หรือไม่?”
น้ำเสียงเย้ายวนระรื่นหู กอปรกับท่าทางน่าสงสารดึงดูดความสนใจของชายคนนั้นสำเร็จ
ชายคนนั้นกวาดสายดามองไปทั่วทั้งห้อง เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอื่นจึงหยักยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะรีบเข้าไปคลายเชือกให้สดรีรูปโฉมงดงามดรงหน้า
ถึงอย่างไรด้านนอกก็มีคนของดัวเองคุ้มกันอยู่ คาดว่านางคงหนีไปไหนไม่ได้
มือหนาลูบคลำผิวพรรณนวลเนียนนุ่มนิ่มของหงอวี้อย่างถือดี
หงอวี้ระงับโทสะในใจ แขนและขาขยับเคลื่อนไหว สุ้มเสียงอ่อนหวานกระเส่าเย้ายวนอีกฝ่ายให้หลงกล
“พี่ชายดีกับข้าย
