ดาบหันหน้าเข้าหาเขาอีกด้วย
“ข้าจะพูดอีกครั้ง จงตามหมอออกมาเดี๋ยวนี้! มิเช่นนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ!”
ลมหายใจของหลินเมิ้งหยารวยรินเต็มที หากยังชักช้าเช่นนี้ เกรงว่านางจะต้องตายอย่างแน่นอน
“เจ้าเป็นใคร? เหตุใดจึงขี่ม้าของทหารหลวงได้! หรือเจ้าโจมตีทหารของพวกเรา! เข้ามา เอาตัวเขาไป”
ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าบุรุษตรงหน้าน่าสงสัย ทว่าหลงเทียนอวี้ไม่มีกระจิตกระใจจะอธิบายอีกต่อไป
กวาดสายตามองพวกเขาด้วยดวงตาเปี่ยมโทสะ หลงเทียนอวี้อยากฆ่าพวกเขาให้ตายเสียเดี๋ยวนี้ ทว่าหญิงสาวในอ้อมกอดต้องได้รับการรักษาให้เร็วที่สุด
“ตามหมอออกมา มิเช่นนั้นข้าจะฝังพวกเจ้าข้างหลุมของนาง”
สติสัมปชัญญะทั้งหมดมลายหายไปแล้ว สิ่งที่หลงเหลืออยู่คือเพลิงโทสะ
“เขาจะต้องฆ่าสหายของพวกเราอย่างแน่นอน พี่น้องทั้งหลายร่วมกันแก้แค้นแทนพวกพ้องของเราเถิด”
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนตะโกนออกมา ขณะเดียวกันทหารเหล่านั้นรีบพุ่งตัวออกมาเพื่อหมายเอาชีวิตหลงเทียนอวี้
“ช้าก่อน! รีบตามหมอทหารมา”
เสียงตะคอกดังขึ้นข้างหลัง ใบหน้าหลู่ตี๋ถมึงทึงเปี่ยมโทสะ
ทหารทุกคนล้วนหันไปมองผู้บัญชาการของตนเอง แม้จะยังคงสงสัยแต่พวกเขาก็รีบกระจายตัวออกไปในทันที
“ท่านแม่ทัพ เขาฆ่าสห
