มายอื่น แต่ถ้าหากพวกมันหวังให้พวกนางทั้งสามต้องตาย เช่นนั้นคงจบเห่แล้ว
หลงเทียนอวี้พร้อมทั้งชิวอวี้ตั้งท่าป้องกันอีกฝ่าย ม้าตัวที่สามยังคงยืนนิ่ง มิได้ล้มลงไป
แม้หลินเมิ้งหยาจะโศกเศร้า แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดในเวลานี้คือแก้ไขสถานการณ์ตรงหน้า
“ได้ยินมาว่าชายาอวี้เฉลียวฉลาดมีไหวพริบ วันนี้ได้เห็นกับตาตัวเองแล้วรู้สึกว่าสมคำร่ำลือยิ่งนัก เมื่อต้องคุยกับคนฉลาด เจ้าลงทุนเพียงเล็กน้อยแต่กลับได้กำไรมหาศาล”
อยู่ๆ คนชุดดำด้านหน้าหลงเทียนอวี้ก็แหวกทางออก จากนั้นร่างในชุดดำสวมหน้ากากปีศาจพลันปรากฏตัวออกมา
“เป้าหมายของพวกเจ้าคือสิ่งใดมิสู้พูดออกมา?”
หัวใจของหลินเมิ้งหยารู้สึกกระวนกระวายอยู่หลายส่วน ตอนนี้เหตุการณ์มิเอื้ออำนวยพวกนางเลยแม้แต่กระผีกเดียว
ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่รีบร้อน ราวกับมั่นใจแล้วว่าพวกนางไม่มีหนทางรอด
“เป้าหมายของข้าง่ายดายยิ่งนัก ขอเพียงชายาอวี้นำของสิ่งนั้นออกมา”
ของ? หัวคิ้วขมวดมุ่น นอกจากยาสองสามห่อแล้ว นางก็มิได้นำสิ่งใดติดตัวมา
“ของอะไร? เจ้าลองบอกมาให้ข้าฟัง”
พยายามบังคับเสียงให้มั่นคง หลินเมิ้งหยามิอาจทำให้พวกเขารู้ว่าตนเองกำลังหวั่นวิตกได้
มิเช่นนั้นอีกฝ่ายคงยิ่งได้ใจ
“เจ้ามีของท